วันว่างงาน

 

วันแรงงานคือวันที่หยุดให้ชาวแรงงานได้พักผ่อน
โอเคๆ พักผ่อนๆ
นอนๆกลิ้งๆอยู่บัน ออกไปจ่ายตลาดให้มู่
กลับมากินๆ นอนๆ
ดู Good Will Hunting ละก็หลับไป
ไม่ประทับใจอย่างที่คิดแฮะ ทำไมอ่ะ
เล่นเน็ตๆ เสิชๆไรไปมา
เจอนี่ๆ เอามาให้ดู
 

Nomadink Studio, did a research project about Asian design,
spending 2 months in China and Thailand,
then presenting it to 5,000 designers at TMDG congress in Argentina.
 
เป็นโปรเจคของ Nomadink Studio ที่เข้ามาเที่ยวแล้วก็ดูพวกงานดีไซน์ของเอเชีย
(ก็ไม่รู้ว่าทำไมเค้าเอา Chaina กะ Bangkok เหมารวมเป็นเอเชียวะ 55)
แล้วก็เอามาทำเป็น Talk ในงานรวมตัวดีไซน์เนอร์ชาวลาติน TMDG congress
เข้าไปดูก็สนุกดี อารมณ์เห็นอะไรก็ตื่นตาตื่นใจ
เค้าชอบตัวที่ใส่ชิชู่หน้าหม้อ MK ด้วยนะ (บ้านกุแอบมีอันนึง)
กดเข้าไปดู Thai Studio อยากรู้ว่าจะไปคุยกะใคร
เจอพี่โอ้พี่เต้แห่ง defult ด้วย [...]

เรื่องของเรื่อง

 เอ่อออออออออ
พอย้ายมาเขียนที่นี่รู้สึกเกร็งๆเป็นพิเศษ
อาจเพราะที่นี่เป็นบ้านของพี่คุ่นและเอเวอรี่บอดี้
อาจเพราะแบ๊กกราวมันสีขาว
อาจเพราะมันอินเตอเนชั่นแนล
อาจเพราะไม่ค่อยมีใครเอาเหวิดเพรสมาเขียนชีวิตประจำวัน (มั้ง)
รู้สึกเหมือนเป็นพื้นที่แห่งปัญญาชน
ซึ่งมีสาระความรู้แอบแฝงทั่วไป
ว๊าย
T_T
ก็
อย่างไรก็ดี
อะน้าเต้อซีเรียสลี่ไดอารี่บล๊อก นะ
ทั้งนี้ เหล่านี้
แด่พวกคุณแม่ยกและคุณๆที่รัก เหมือนเดิมนะ
ด้วยความคิดถึงและอยากเม๊าเช่นเดิม
เหมือนแด๊ดดี้ลองเล๊ก
แต่เป็นมัมมี่(ส์)ลองไลฟ์
ปิดประเด็น
——————————–
วันก่อนซึ่งก็คือเมื่อวาน
ไปกินหมูย่างเกาหลีกะชาวMDที่หลังสวนถิ่นเรา
และเป็นครั้งแรกที่กุไปก่อนเวลาเป็นอันมาก
รู้สึกคุ้มค่ายิ่งนักเมื่อถึงเวลาหารตัง
เย
เจอหยิ กลับมาจากประเทศยุโรปที่พัฒนาแล้วแห่งหนึ่ง
ไม่อ้วนขึ้นเลย เหมือนเดิม ยิ้มๆ หยิๆ แหะๆๆ รักแก
และแมรี่ที่กลายเป็น Princess of Thailand แห่งบาธ
กุ แอน นิ้ง กิ๊ก ที่เป็นโต๊ะกินหมูที่แดกเยอะแบบนิ่งๆ
และแบ่บ พี่ขอเติมเครื่องเคียงๆๆๆ ตลอดเวลา
ลิงที่กลายเป็นทีชเช่อไปแล้ว
และมีมาดแบบทีชเช่อที่ผมสลวยสวยงามน่าเชื่อถือ
กุยังงงๆอยู่ คราวก่อนนู๊นนเจอมันยังเจาะลิ้นว๊ากๆๆกันอยู่เลย 55
ปามมี่ที่มีรอยผ่าตัดแขนมาด้วย มาคราวนี้อินเลิ๊บแล้ว
และมาตอนที่ทุกคนกินเสร็จ ถึงปุ๊บก็สั่งบิ๊บิมบับหม้อใหญ่
และเมื่อกินไม่หมดชีก็ห่อกลับบ้านอย่างมาดมั่น
อ่อ แล้วก็เล่าเรื่องว่าไปเจอ ชนนิกานต์ จิรา ในเอ็ม
และชนนิกานต์บอกว่า อ๋อ จำได้สิ ปาล์มที่เคยด่า xx ว่า กระซู่ ตอนมอสอง
5555555555 ชีช่างแรงแต่เด็ก เป็นที่จดจำของบุคคลระดับประเทศ
(ปล. แต่ตอนนี้ปาล์มเรียบร้อย เป็นกุลสตรีแล้วนะคะ มั้ง)
แน๊ตที่สวยเหมือนเดิม จาระวี ที่นั่งห่าง แต่ก็เป็นเสียงเอ๊กโค่ถึงกัน
——————————————————————–
คุยกะพวกแกบางทีก็จับใจความไม่ได้นะ ได้มั่งไม่ได้มั่ง
แต่รู้ว่าจะขำตัวแตกตลอดอะ เหมือนดูดกัญชาหรือไรกัน
แต่ส่วนใหญ่ก็แค่ปิ้งเนื้อปิ้งหมู
พอกลับบ้านก็จะรู้สึกอารมณ์ดี แบบแปลกๆ
เดจาวูไปถึงช่วงเวลาเหล่านี้ นะฮะ
ตอนเริ่มเที่ยวกลางคืน เงอะๆ งะๆ ยุคตึกลิเบอร์ตี้
ตอนที่ไป 70’s Bar แล้วเจอผีเสื้อราตรี(เพศชาย)เป็นที่ตื่นตาตื่นใจเด็กวัยใส
ตอนที่ใครซักคนพาไปกินเลอโน้ต ที่เป็นขนมหวานคนละเกรดกะเอสแอ่นพีครั้งแรก
ตอนที่พากุซึ่งเป็นเด็กมาแตร์คนเดียวในประวัติศาสตร์ที่ไม่เคยกินปันปัน [...]