กลับมาจากดินแดนไข่ลวก

กลับมาจากแจแปนแล้ว (ตั้งกะสองอาทิตย์ก่อน)
ซาหนุกๆๆ
ดีใจได้เจอเพื่อนๆ
เจอมะหมก ซิ้ม ยูน และเอกซัง
เป็นการลัลล๊าเที่ยวไปตามทาง
กินๆๆ เดินๆๆ ช้อปๆๆ (นิดหน่อย) คลับบิ้งๆๆ
เป็นการพักผ่อนประจำปีที่ดีมากๆ
 
กลับมาปุ๊บงานเข้าตรึมเลย
ตกใจมาก อยู่ๆก็มีลูกค้าที่ไม่รู้จักโทรมา
ปกติไม่ค่อยมีเพราะไม่ได้โปรโมทไว้ที่ไหน
แล้วก็มีคนโน้นคนนี้ใจดีให้งานมา
แล้วคนนั้นคนนู้นที่เคยคุยๆไว้ก็มีแนวโน้มตกลง
และคนนั้นคนโน้นที่เสนองานให้พิช
 
ไม่รู้ว่าใครไปบนอะไรให้ไว้ แต่ดีใจปลาบปลื้มกันถ้วนหน้าน้ำตาไหล
ดีใจด้วยนะลูก มีคนอยากทำงานกะหนูเต็มเลย (หมายถึง TMi )
เหนื่อยนิดนึง แต่เป็นความเหนื่อยที่ดีมีสุข
ช่วงรอลุ้นงานนี่เป็นอะไรที่ตุบๆๆมาก ตื่นเต้น โดยเฉพาะอันที่อยากทำ
ขอให้ได้ๆๆๆ
 
อย่างวันเนี้ยอะมีอันนึงลูกค้าปฏิเสธ
เค้าโทรมาบอกว่า พี่เห็นว่าอีกเจ้าที่เสนอมาใกล้เคียงกับงานที่เราอยากได้มากกว่า
รู้สึกเหมือนอกหักเลย แบบว่า เหมือนได้ยินคำพูดว่า
ขอโทษนะ เราคงไปด้วยกันไม่ได้ อ้อ เพราะอีกคนเค้าเข้าใจชั้นมากกว่าเธอ..
อะไรยังเง้
T_T
นาทีต่อมาก็รู้สึก จุกๆ เฮิร์ทๆ
T_T
นาทีต่อมาก็คิดว่า ไม่เข้าใจๆ ให้ความหวังชั้นทำไม
T_T
นาทีต่อมาก็รู้สึกว่า โอเค ชั้นจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า เธอพลาดแล้วที่ไม่เลือกชั้น!
T_T
แล้ววินาทีต่อมาก็รู้สึกว่า โอเคถ้าถึงกุจะพิสูจน์ตัวเองทำงานดีมากดังเป็นซุปเปอร์สตาร์ ฟิลลิป สตาร์ก
เค้าก็อาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรก็เป็นได้
T_T
วินาทีต่อมารู้สึกโง่ๆ
T_T
วินาทีต่อมาก็ได้สติว่ามีงานอื่นรออีกเยอะแยะ รีบทำเซ่ เฮิ้ดทำไมวะ
…..
โอเค เหมือนอกหัก เหมือนอกหักจริงๆด้วย
มันแป้วๆ ป่อยๆ ปึ่งๆ วนไปวนมา
เป็นความรู้สึกที่อึดอัด และไม่เคยชินมากๆ
มีใครเคยเป็นยังงี้ป่าววะ กับงานนะ
มนุษย์เรานี่ก็บ้าบอได้โล่ห์จริงๆ
โดยเฉพาะดิชั้นเอง
 
 
 
เข้าเรื่องที่มีสติกันบ้าง
วันนี้พี่เต๊ามาเทรนให้ที่บริษัทเรื่อง Branding
พี่เต๊าคือแบรนด์คอนซัลแทนท์ผู้เป็นที่เคารพของดิชั้นและแอนน์อย่างยิ่ง
และเป็นผู้อยู่เบื้องหลังแบรนด์เลิศๆมากมายในย่านประเทศและทวีปนี้
ได้รู้จักกันเนื่องด้วยว่าที่ผ่านมาได้ขอคำแนะนำตอนที่จะไปนำเสนอ project แก่ลูกค้าองค์กรนึง
และได้รับคำสั่งสอนจากพี่เค้ามามากมาย
เลยขอให้พี่เต๊ามาช่วยเทรนให้ชาวทีเอ็มไอตาดำๆ
ได้ส่วนเสี้ยวของสิ่งที่พี่เค้ามีอยู่ไปใช้กับการทำงาน
 
 
พอฟังเสร็จ
อีกอย่างที่ได้ตระหนักนอกจากความรู้ที่เพิ่มเติมมาในหัวสมองแล้ว
ก็รู้สึกว่า ทุกอย่างมันก็เชื่อมกันหมดเป็นธรรมชาติ
เพราะพวกเราๆก็เริ่มจากทำกราฟฟิค ออกแบบอีโน่นอีนี่
ก่อนเริ่มทุกครั้งก็จะคุยกับลูกค้า คุยเยอะถามเยอะจนบางเจ้าอาจจะรำคาญ
แต่ก็เพราะรู้สึกว่า ถ้าเราไม่รู้จักเค้าเราจะไปทำงานให้เค้ายังไง
แล้วก็รีเสิร์ชๆ หาๆ คนรอบๆเค้า ว่า หน้าตาเป็นอะไรยังไง
แล้วก็ดูว่าเค้าเหมาะจะยืนตรงไหน หน้าตาเค้าควรเป็นยังไง แต่งตัวยังไง
แล้วถ้าเค้าหน้าตายังงี้แต่งตัวยังงี้ลูกค้าของเค้าจะต้องสนใจเค้าแน่ๆ
นี่คือระบบการทำงานปกติของชาวเรา [...]

A Frozen Frame

 
รายการตามล่าหาฟิลม์สาปสูญ
ภาพที่ดิฉันค้นพบนี้ถูกเก็บไว้ร่วมปีกว่าจะได้รับการล้าง
ถ่ายด้วยกล้อง Golden Half
กว่าจะหมดมือแทบหงิก (เพราะมันคูณสอง)
ในหนึ่งภาพมีสองรูป
ในหนึ่งม้วนมีสามชาติ (i mean ประเทศ)
ภาพจากรายการตามรอยสงครามนางฟ้า
ตามรอยเขียวๆ
และตามท้องถนน
 
 
 
 
Golden Half  / Fuji 100
A Frozen Frame ‘08

Good Morning

แสบตา

แชะ

ทุเรียน เปรี้ยว

ทิวลิปร่าเริง

แอบถ่าย

แวนด้าแอ่นเดอะบัม

วิ้ว

เติมน้ำมัน

หลับสบาย
 
 
 
 
 
คิดถึงเสมอ
=)

ออกบิน

 
 
 เย ได้รูปมาแล้ว
 
 
เตือนก่อนว่าวันนี้นกเยอะมากๆ
มีแต่นกๆๆๆๆๆ
แนะนำว่ากดเข้าไปขยายใหญ่จะดื่มด่ำได้ยิ่งขึ้น
ปกติไม่เคย upload ไซส์ใหญ่นะ เสียเวลา
แต่พอขยายใหญ่ๆยิ่งชอบอะ คราวนี้เลยยอม
(แม้จะได้ค้นพบว่าแสกนเน่อของที่ร้านอัดรูปเม่งขนแมวอย่างเยอะ)
 
พรึ่บพรั่บๆๆๆ
 
 
 
 
 
ยินดีต้อนรับ
Hello Siberians!
Meets the Birdy Army
 Nikon F80 / Fuji 100

ฮาย นก
 
 
 
 
 
 
 

มองกล้องด้วยนะ
 
 
 
 
 
 

เยๆๆๆ นกๆๆๆ
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

 
ชมอาทิตย์ตก
 
 
 
 
 
 
 
 

โพส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

คนนี้สวยนะคะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

ชอบรูปนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ป๊ะป๋าแขยง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ชั้น เริ่ด เชิด เชิด
 
 
 
 
 

ส่วนคนนี้นี่มาแรง
 
 
 
 
 
 

 
สวยเนอะ
เพิ่งรู้ว่าถ่ายรูปนกก็สนุกดี
 
 
 
 
พักนี้อัพเดทก็ไม่มีอะไร แค่ปวดหลังมากๆ เป็นอาการคุณป้า
คาดว่ามาจากการขับรถ มั้งนะ แต่ไม่รู้ว่าเกี่ยวกะตอนทำคอมกะนั่งผิดท่าด้วยรึเปล่า
เวลานั่งนานๆ พอลูกปุ๊บจะปวด จี๊ดๆ เป็นคุณป้าจั๊กๆ
อ้อ แล้วก็ช่วงนี้ที่หายๆไปเพราะไปเรียน Micro MBA ที่จุฬากะแอนน์ หู้ และพี่โอ๊ต
หนุกดี แต่เรียนทุกวันจันทร์ถึงศุกร์
ตอนดึก กลับบ้านปุ๊บ สลบเหมือด
เสาร์อาทิตย์นี่แฮ้บปี้มาก
เพราะได้ที่ทุกอย่างที่อยากทำแต่ไม่ได้ทำระหว่างอาทิตย์
 
แปลกดี คือตั้งแต่ทำงานมา กุไม่ค่อยได้มีความรู้สึกถึงเสาร์อาทิตย์
เพราะตอนไปทำงานมันก็เหมือนเป็นชีวิตประจำวันที่ทำแบบเป็นธรรมชาติ ไม่มีตารางกำหนด
ช่วงวันหยุดก็ยังทำไรไปเรื่อย สรุปคือจะวันไหนมันก็เหมือนๆกันอะ
แต่ตั้งแต่เรียนหนังสือนี่ เช้ามาไม่อยากตื่น เหนื่อย
แล้วจู่ๆก็รู้สึกชอบวันศุกร์มากๆ 55
นึกได้ว่าสมัยอยู่มาแตร์กุก็มีอาการนี้ คือเบื่อการไปโรงเรียน แต่คือขั้นพี๊ค
การตื่นเช้าไปเรียนเป็นความทุกข์ทรมานรายวัน
กุเกลียดการนั่งใน class (ก็เลยหลับซะส่วนใหญ่)
วันนึงเม่งมีตั้ง 9 คาบ อะไรนักหนา พอกันที
(แต่ตอนไปเมกาอะ เปิดโลกทัศน์มาก
ไม่รู้เป็นไรอยากไปโรงเรียนทุกวัน ช่วงวันหยุดนี่จะเซ็งพี๊ค สลับกัน
คงเพราะแรดอยากเจอเพื่อน และเรียนก็เหมือนไม่เรียน
แถมทำไรไปกุก็ดูฉลาดหมด 555
เป็น [...]

บันทึกเขาค้อ

 ถ่ายไว้นานจัดจนลืม
วันนี้นั่งจัด folder ในคอมแล้วเจอ
เอามาให้ดูเล่น
ต้นไม้สวย
สีน้ำตาลๆๆ
ชอบๆ
คิดถึงจัง

ทะเลหมอก

 

ดูตั้งอกตั้งใจ

แอมมิลี่โดด

กอดกันๆ
 
วันนี้ไปบางปูกะคุสซิ้ม
ไปดูหมู่มวลนกที่อพยพมาจากไซบีเรีย
จริงๆคือไปชิว
 
ตอนแรกนึกว่ามันจะบินผ่านเป็นขบวนจากไกลๆ
ผิดเลย
ไปถึงเจอกองทัพนกบินฟาดหน้า
ผึ่บผั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แกว๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
น่ากัวมาก คือเม่งบินต่ำมาก วนไปวนมา
ผึ่บผั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แกว๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
….. ก็อึ้งไป
โดนนกฉี่ใส่ด้วย คิดว่านะ มันใสๆ
กี๊ด
 
 
แต่เอนี่เว
ถือเป็นภาพที่ตื่นตาตื่นใจมากๆ ถ้าไม่กลัวนกก็ลองไปดู
อยู่ในสถานตากอากาศบางปูอ่ะ ชิวดี คิดว่าฮิตๆกันในช่วงเซเว่นตี้ส์
นพบอกเค้าชอบไปเต้นลีลาศกัน ป๊าเคยพาไป
แต่ตอนนี้มีแต่สก๊อยนะเท่าที่เห็น 55
 
ถ่ายรูปหมดไปสองม้วนภายในเวลาอันรวดเร็ว
มันแกว๊กๆๆๆๆ จั๊กก็แชะๆๆๆๆๆ สู้กัน
ไม่รู้จะติดอะไรบ้าง นกเม่งบินเร็วสัด
พรุ่งนี้จะเอาฟิล์มไปล้าง
เดี๋ยวเอามาให้ดู ถ้าถ่ายติดนะ
 
เย่
ไปและ
พรุ่งนี้พาเดอะแก๊งและผีร้ายไปฉะเชิงเทรา
ออนทัวร์ๆ
 
รักเสมอแม้ไม่ค่อยได้มาอัพ
>3<
แหยะๆ

รูปที่หายไป

 
อันที่จริงคือฟิล์มที่หาเจอ
ขนๆฟิล์มที่บ้านไปล้าง เจอคุณแมวน้ำ
ปรากฏเป็นของตกค้างตอนไปท่องโตเกียว
คิดถึงจัง
 
โอไดบะ

 

โปสเตอร์หนัง แมวน้ำเพื่อนยาก
 
 
 

 
 
 

 
เสื้อแดงข้างบนนั่นโนบิซังนะ ชื่อจริงชื่อโนบิพะระ
เอนี่เว
อาทิตย์ที่ผ่านมาโนบิซังรับปริญญาอย่างเป็นทางการแล้วด้วย เย
และในอาทิตย์เดียวกัน มันยังเกิดครบรอบ 24 ปีอีกด้วย
และในอาทิตย์เดียวกัน
จั๊กกะจังก็ได้ลงทุนในการเลี้ยงดินเนอร์อาหารจีนซื้อของขวัญวันเกิด
ซื้อดอกไม้เป็นพรอพ แต่งหน้าติดขนตาทำผมสร้างภาพราวกะจะไปรับปริญญาเอง
อีกด้วย
เกิดมาไม่เคยภูมิใจในการเป็นแฟนใครเยี่ยงนี้
ภูมิใจมะ
ให้โล่ชั้นเซ่!
 
T_T
ปกติก็มีแต่หู้พาไปกินโน่นนี่ ให้โน่นนี่
ก็มีความสุขดีนะที่ได้ทำไรให้หู้มั่ง ปีละครั้ง 55
ปีหน้าเค้าจะรวยๆแล้วจะพาไปกินแชงนะ
 
แต่นั่นหละ ต้นปีนี่เป็นช่วงอันตรายมากทีเดียว
เพราะนอกเหนือจากการลงทุนเพื่อการได้รับรางวัลแฟนยอดกตัญญูแล้ว
ต้นปีนี้กุยังมีกินโน่นกินนี่ เที่ยวโน่นเที่ยวนี่
ซื้อโน่นซื้อนี่ให้ตนเองและผู้มีพระคุณ อีกมากมาย
อ้ะ แล้วปีนี้ก็ไม่มีแต๊ะเอียแล้ว
เพราะทางบ้านจั๊กถือคติเลี้ยงตัวเองได้แล้วก็จบกัน
 
T_T
โอเคๆๆๆ อ่ะ
โอเค๊
ก็ได้ๆๆ เลี้ยงตัวเอง ก็ด้ายยย
…………….
 
 
 
 
 
 
 
 
ตัดพ้อไร
สงสัยเพราะวันนี้ราหูอมพระอาทิตย์
ได้ดูกันมะ
 
 
ไปและ
รักนะ เช่นเคย
>3<
จุ๊บ

หนูรักเขา… ค้อ

(พอดีเล่นไพ่แพ้แล้วไปตะโกนหลังเขาเป็นประโยคนี้)
คือศุกร์ – เสาร์ – อาทิตย์ที่ผ่านมา TMi มีทริปหนีความจริงไปเที่ยวกัน arranged by พี่ฮอลล์
อันที่จริงน่าจะเรียกว่าเป็นทริป TMi แอ่น เฟรนด์ส์ มากกว่า
เพราะไปกันสิบคนได้ (อย่าลืมออฟฟิศกุมีอยู่หก 55)
ผู้ร่วมทริปผู้โชคดีมีกุเปรียวป่านแอมน๊อตแตงซี่หยกพี่ส้มพี่ทอมและพี่ฮอลล์
เป็นครั้งแรกที่จั๊กไปเขาค้อ
เป็นครั้งแรกที่ไปเที่ยวแล้วเจอมนุษย์อเลิท(แปลว่าalert)อยู่รวมกันกว่าสิบคน
เป็นครั้งแรกที่ไปเที่ยวสองวันครึ่งแอ่นสองคืน
แล้วเดินสายจนเกือบหมดสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดนั้นๆ
แล้วคือเกิดมาไม่เคยอยู่บนพื้นแผ่นดินไทย แล้วหนาวขนาดนี้ด้วย หนาวมาก
แล้วก็เป็นครั้งแรกที่พบว่าเห็ดหอมทอดซิอิ้วร้านมาลีอร่อยมาก เลยแดกเห็ดกันเม่งทุกมื้อ
แล้วก็เป็นครั้งแรกที่เจอคนขับรถที่มีบุคลิกแบ่บ
ผมเป็นร้อยตำรวจเอกปลอมตัวมา และเช็ดรถตลอดเวลา
เป็นครั้งแรกด้วยที่เที่ยวกระจายแดกมากมายห้องนอนชิว
แต่ใช้ตังรวมแค่สองพัน (เครดิทเรื่องนี้ยกให้พี่ฮอลล์)
เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่ไม่มีการคอมเพลนกลับมาว่ากุนอนกรน 55
ทั่วไปก็คือ ออนทัวร์เดินดูดอกไม้ต้นไม้สูดอากาศ
ถ่ายรูปคิกคักกินเห็ดหอมดูดาวเล่นไพ่ดูพระอาทิตย์ขึ้น
กระโดดๆคุยกับหมาขำกับเพื่อนกินเห็ดหอมกินหนมเมาหลับ
สนุกดี
ขอบคุณใครก็ตามที่ให้จั๊กไปเติมพลังกลับมา
ถ่ายรูปไว้แต่รอล้างอยู่นะคะ
ระหว่างนี้ชมรูปจากกล้องเปรียวไปก่อน
รายการพานนท์ราม่าสะเปเชี่ยว
แท่น แท๊น
ตื่นมาเจอกันตอนตีห้า
เปิดเผยตัวละครลับแห่ง TMi ภาคสาม (แต่ขาดแอนน์กะพี่นิ)

ไล่ไปตามตำแหน่งอันสมควร
โฟโต้กราฟเฟ่อกิตติมศักดิ์/อนิเมเตอร์ผู้ติดตามดีไซน์เนอร์/ดีไซน์เนอร์/เจ้าของ/เพื่อนสาวของเจ้าของ
เพื่อนบ้านของบริษัท/อดิเตอร์แฟนของเพื่อนบ้านของบริษัท/โปรเจคเมเนเจอร์หนุ่ม/ฟรีแลนซ์กิตติมศักดิ์/มิสโปรดั๊กชั่น

พักคืนแรกที่เขาค้อทะเลหมอก

ที่แรกที่ไป พระตำหนักเขาค้อ

ป่านเปรียว แฟชั่นเซ็ทมากค่ะ

น้ำตกศรีดิศ

ที่เดิม ชอบมากที่เสาบังขาพอดี

ในที่สุดเราก็มาถึง ทุ่งหญ้าสะวันน่าในตำนาน/ชอบมีในข้อสอบเอ็นท์ – อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง

คิดว่าแอมกำลังพูกว่า หญ้าตำตูดแอม

จริงๆป่านก็เป็นราชนิกูลปลอมตัวมา

แฟชั่นเซ็ทเพิ่มเติม

โดด!

นี่ที่อ่างเก็บน้ำไรซักอย่างถ้าจำชื่อได้จะมาบอก สวยมาก

จิก

เตะหน้ากลางอากาศ

กำกล้องสุดชีวิต

จั๊กอยู่ไหน

อุทยานศรีเทพ ที่สุดท้ายก่อนกลับ

ปิดท้ายด้วยรูปปกติๆ ที่หลังบ้านคืนที่ 2
นานๆทีกุจะมีรูปตัวเองเยอะขนาดนี้ T_T ปลาบปลื้มมาก
ปกติเป็นคนถ่าย
หนุกค่ะหนุกๆๆ
เดี๋ยวพรุ่งนี้เอารูปเขียวๆแห่งเขาค้อให้ดูนะ
—————————————————————————
ปล. เหล่านี้ถ่ายจากกล้อง compact ธรรมดา ต่อพาโนราม่าเอา
ฝีมือคุณหยกตากล้องคู่บุญ TMi ซึ่งจะได้ใช้บริการเวลาที่ลูกค้ามีงบ 55
ถ่ายรูปงามมากค่ะ ไม่เคยผิดหวัง สนใจติดต่อได้
ปล. 2 เมื่อวานเดินเจอพี่เปาโดยบังเอิญที่แถวเซ็นทรัล ซึ่งกุแต่งตัวเบลอมากๆซึ่งก็ไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือพี่เปาบอก เฮ้ยเข้าไปดู Blog TMi [...]

Picture Day

นอนไม่หลับ เพราะว่าวันนี้กลับบ้านเร็ว
แล้วก็หลับบ ตั้งกะทุ่มนึง
ตื่นมาตาสว่าง
แย่ละ
คิดถึงเต้าหู้หวะเฮ๊ย
(โอเคจากนี้ขอเปลี่ยนจากยูโนฮูเป็น เต้าฮู่ แทน ด้วยเหตุบางประการ)
พักนี้บ้านเมืองวุ่นวาย
ทำไรดี
สวดแผ่เมตตามั้ย
อืมมม
 
อ่ะ มีรูปมาปะๆ
ฝีมือคุณโพล่า
 
TMi Picture Day, August 2008

 

 

  
  
 
คนเยอะมากๆเลย นะคะเนี่ยยยยยยยยยย
 
ไล่ไปคือ
พี่เปา ผู้สูงวัยในบ้าน ผู้เป็นบอส เป็นพี่ เป็นเพื่อน เป็นคุณลุงที่แย่งขนมเด็ก และเป็นอื่นๆได้อีกมากมาย
คุณจั๊ก โปรเจคเมเนเจอร์แบะๆๆ  เวลาทำงานจะปวดหลัง เวลาเครียดจะกิน
เปรียว โปรเจคเมเนเจอร์คู่ใจ กินแต่พริกแกงหมูกรอบไข่ดาว เกลียดเด็ก ชอบรังแกน้องเหยิน เวลาเครียดจะเต้น
พี่นิ เทพแห่งบัญชีและการเงิน ผู้นำมาซึ่งเงินทองเลี้ยงปากท้องพวกเราทุกคน เสียงน่ารักเหมือนการ์ตูน
พี่ฮอล์ล มีความสามารถในการจิกตามงานที่สุดในบ้าน ความจำดียิ่ง กินน้อยแต่ชอบซื้อของกินมาแจก
แอนน์  เออีสาวแป้นแล้น ผู้ซึ่งมีความสามารถในการรับหน้าแทนทุกคนและทุกอย่างได้แบบสวยๆเก๋ๆ
เหยิน เด็กในออฟฟิศ เป็นลูกครึ่งฟรั่ง ชื่อเล่นชื่อน้องแด บางทีก็ไว้รองตูดนั่ง
 
 
 
 อันนี้ถ่ายตอนพี่นิพี่เปาไม่อยู่

เย

ชอบรูปนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สนามเด็กเล่นของแด
 
 
แด่TMiยุคกระทัดรัด กลางปี 2008
รักนะคะ
=D
 
 
 
ปล. พรุ่งนี้เค้าว่าฝนจะตกน้ำจะท่วมใหญ่ในกทม.ด้วยหละ
ม่ายย
ไม่ชอบน้ำท่วมมม
T_T
 
ขอให้ทุกอย่างดีขึ้นๆๆ นะ
จั๊กรักกทม.

โฟโต้เอสเส 1

ซื้อเครื่องแสกนมาใหม่ Lexmark ราคาสองพันปลายๆ
ไว้เพื่อปริ๊นงานที่บ้าน
และ เพื่อการนี้ด้วย ฮิ
 
อันนี้รูปจากคุณโพล่า
คุณโพล่ากินฟิลม์แพง แต่ก็สนุกดีนะคะ
อยากถ่ายเล่นเยอะๆๆ หนุก
 
The Adventure of ..

เปล่า มันคือ เดทลับของคุณจั๊กกับเด็กกระโดด
ก็ไม่มีไรมาก เจอกันก็กระโดดๆๆ เที่ยงวันยันเที่ยงคืน 555
ส่วนรายละเอียดนั้นเป็นความลับของสองเรา
รู้แต่ว่า ซาหนุก และปวดเท้ามาก ค่ะ =D
 
ต่อด้วย
รายการเล่าเรื่อง ย้อนหลัง โตเกียว

เครื่องบิน

มาเยือนยูน

เดอะแก๊ง

แมวน้ำโอไดบะ

ศาลเจ้าเมจิ

บายยูน

รุ้งกินน้ำ

แต่งงาน

ใบไม้

ยูโนฮู!

แบ๊ว
 
พรุ่งนี้มีต่อ
เปิดเผยตัวละครลับ
 
UPDATE มั้ย
ก็…
ช่วงนี้ก็สบายดี เหมือนเจอเพื่อนๆบ่อยขึ้น
กินอากิโยชิจิ้มจุ่มช้อบปิ้งแกลลอรี่และนั่งโบ๋วริมทาง
แล้วก็คิดๆเรื่องอนาคต เรื่องเรียนต่อ อยากไป แต่ใจก็ห่วงๆ
ห่วงบริษัท ห่วงแฟน(แหย่ะ) ห่วงป๊ามู่แอนจี้
ห่วงเพื่อนฝูงที่มีทางแยก
ห่วงเรื่องเงินทอง ห่วงความเป็นไปของกทม.
ห่วงตัวเอง
ว่าจะอยู่รอดไหม ถ้ารอดนี่รอดยังไง
 
อยากไป
เปิดหูเปิดตา โตขึ้น ฉลาดขึ้น มีสติขึ้น กว้างขวางขึ้น
เป็นช่วงเวลา ที่ตั้งใจจะหาคำตอบให้วัยรุ่น
ฉันคือใคร และทำอะไรได้อีกบ้าง
แล้วมันก็ต้องคุ้มกับทุกอย่าง ที่ต้องห่างไป
(แล้วกุก็รักทุกอย่างนั่นเลยนะหนะ)
 
ทำยังไงถึงจะคุ้ม?
 
พร้อมมั้ยจั๊ก
พร้อม…
ถ้าหาคำตอบให้ข้อบนได้แล้ว
 
การลงทุนคือความเสี่ยง
ผู้ลงทุนควรศึกษาข้อมูลก่อนการลงทุนใดๆ
ตอนนี้ใช้ได้กับทุกเรื่อง
 
YNOบอกพรุ่งนี้หุ้นจะตก
เชื่อมันปะ
 
 
รักค่ะ
สบายดีกันนะ
>3<
จู จุ๊บ

ทริปเยี่ยมคุณสิงโตและแวนด้าหน้ามด

 
ตกค้างที่ไปสิงคโปร์กับลูกต๋อยทีม
ถ่ายรูปมาไม่ถึงม้วนแหน่ะ ป้าหนัก ป้าร้อน ป้าเลยแบกกล้องไม่ทน
ให้ดูนิดนึงนะ
ฟ้าใสดี
Singapore, July 2008
Nikon F80 / Fuji 200

สิงโตที่มีชื่อเสียง คุณเมอ

ฮิ

เซ็นโตซ่า หาดที่ปลอมที่สุดในโลกก

ต้นมะพร้าวสะอาดสะอ้าน

เอาทรายที่อื่นมาถมทำหาดอ่ะ

ข้ามชอตมาตอนตกเครื่องแล้ว ณ.เวลาตีสาม

มีเด็กสาวคนนึงกระดิกตีนดิ๊กๆ รอเวลา

เช้าแล้ว เย่

เมฆบนเครื่อง สวยดี
 
 
 
ก็
สรุป ทริปนี้
จั๊กไม่ปลิ้มสิงคโปร์
คือมันสะอาดเกินไป เหมือนซิมซิตี้
เลยไม่ค่อยสนุก
ชอบเมืองไทยมากกว่า
ชอบเมืองไทยมากสุด
เพราะเมืองไทยมีป๊ากับมู่กับแอนจี้กับYNOกับเพื่อนกับพี่กับน้ำเปล่าไม่แพงแล้วก็มีกระเพราไก่ไข่ดาวไม่สุก
แล้วก็ไม่ต้องทาโลชั่น
ชอบค่ะ
 
 
 
นอกเรื่องสิงคโปร์นะ
มีข่าวฝากถึงบุคคลเหล่านี้
1. หยิ – สู้ๆเรื่องรีเสิร์ชนะ มีไรต้องการระบายความเครียดโทรมาได้เสมอ
ใครรู้จักคนในเอ็มเค หรือ เอ็มเคโกล์ด
แล้วอยากช่วยให้เพื่อนพม่าของฉันเรียนจบป.โท รบกวนแนะนำด้วยนะคะ
 
2. ส้ม – เราลองส่งรูปไปประกวดด้วยนะ ครั้งแรกในชีวิต
ไม่รู้ทำไม ตอนส่งรู้สึกเขินและอายมากมากก 55
ขอบคุณส้มที่เชียร์ ก็ มีกล้าส่งครั้งที่หนึ่งได้ ก็มีครั้งที่สอง สาม สี่ ได้แล้ว
ฮี่
 
3. ยูโนฮู – ทำไมหลับไปแล้วอ่ะ ขอดูหนังชั่วโมงเดียวเอง ทามมายย
ไหนบอกจะคุยงายย แล้วทำโอทีทำงานอาลายย ฮือ T_T
วันพฤหัสพาไปกินข้าวเลย เอาถูกๆอร่อยๆ
 
4. คนทำหนัง American Beauty – ดิฉันเพิ่งเคยได้ดูหนังในตำนานของคุณ
ผ่านทางช่องUBC Movies (ภาคไทยไม่แปลซัพ)
และดิฉันก็รู้สึกประทับใจ ตราตรึง ตะลึงงัน กับสิ่งที่เกิดขึ้นบนจอว่า
ตะกี๊เกิดอะไรขึ้น ที่นี่ที่ไหน
แล้วทำไมชั้นถึงซาบซึ้งกับอะไรบางอย่างที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้
ดิฉันขอให้คำสัญญา(ถึงแม้คุณจะไม่ได้ขอ) ว่า
ดิฉันจะสร้างงาน [...]

240608

 
เขียนๆ
รู้สึกการเขียนโน่นนี่จะช่วยลดอาการสมองฝ่อลงได้ จริงๆนะ
วันนี้พจบ.พาเค้ากะเปรียวไปกินข้าวที่เวสทิน
อิ่มๆๆ รักหอยปีกนกมาก อร่อย
เย รักพจบ.
 
จากการตั้งข้อสังเกตุเป็นเวลานาน จากผู้ใหญ่ที่จั๊กเคารพ พบว่า
ถ้าคุณต้องการเป็นคนในระดับเอ๊กเซ็กกะถีบ(executive)
คุณต้องมีรีควายเม้นที่จำเป็นดังนี้
1. มีลายเซ็นยุ่งๆ หวือหวา อลังการมากๆที่สุด
2. ชอบกินของดีๆ อ่านเมนูนาน
3. เวลาเช็คบิลจะอ่านว่าจ่ายอะไรไปบ้างเสมอ
4. มารยาทดี (พูดค่ะ ครับ ไม่เป็นไร เอาสิ เป็นคำติดปาก)
5. ชอบสอนอะไรเข้าใจยาก
ค่ะ ถ้าคุณมีห้าข้อนี้ครบ
คุณคือเอ๊กเซ็กคูถีบในใจจั๊ก
เป็นที่เรียบร้อยนะคะ
 
—————————————–
เอ้อ
เดือนหน้าจะไปท่องโตเกียวกัน มีกุ ป่าน เปรียว และยูโนฮู
(ทำไมกุไม่เขียนชื่อมันซะที (กุเขิน))
ขอบคุณหยุดยาวเดือนหน้า
ปกติไปไหนก็จะไปเสาร์อาทิตย์เพราะห่วงงาน
แต่มันก็เศร้าเพราะอะไรๆก็ผ่านๆไปหมด ไม่มีเวลาดื่มด่ำ
คราวนี้หละ! นาน! หกวันห้าคืน
อยู่ยังไงคะหนะ?
ทางรอดของข้าพเจ้าคือ …
คือเก็บเงินเดือนเดือนนี้ไว้ไม่เบิกและกินมาม่าน้ำเปล่าทุกวัน
และขี่จักรยานไปทำงานและห้ามซื้ออะไรทั้งสิ้น
จนกว่าจะถึงวันไป
(ได้เรอะ)
… เก็บตังด่วนที่สุด!
กี๊ด
ไปเที่ยวทุกทีต้องลงทุน การลงทุนคือความเสี่ยง
เปลี่ยนเรื่องดีกว่า
————————————
ยูโนวฮูเม่งบอกจะโทรมา มัวแต่ไปดูหนังบ้านผีปอบ ไรเหนี่ย
เออปามมี่ (อ่านอยู่ป่าววะ)
วันนี้ชั้นแอบเสือกเข้าไปดูไฮไฟ๊ของยูโนวฮูของแก
(คิดว่าเป็นคนที่ขึ้นทอปเฟรนด์อ่ะ ปะ 55)
แล้วพบว่า เค้าดูเป็นคนที่เหมาะกะแกอย่างบอกไม่ถูก
แบบว่า ชั้นเคยคิดว่าแกเป็นผู้หญิงคนนึงที่สะเปเชี่ยว และไม่ทั่วไปๆ เป็นอย่างยิ่ง
คนที่อยู่กะแกได้ ต้องมีอะไรบางอย่างแบบ ที่กุพูดไม่ถูกว่าเป็นยังไง
และก่อนที่กุจะพิมพ์อะไรไม่รู้เรื่องไปกว่านี้
สุดท้ายคือแค่อยากจะบอกว่า
ชั้นค้นพบว่า สำหรับชั้นแล้ว แกเป็นคนเท่ขึ้นแท่นคนนึง
นอกเหนือจากเป็นคนที่ฟังเพลงคลาสสิคมากๆ
มีสไตล์ที่คลาสสิคมากๆ และก็ยังเป็นคนมีแนวคิดคลาสสิกมากๆ
ปามมี่เป็นคนแคร์คนอื่น และจิตใจดี รักครอบครัว รักคนรอบข้าง
คือด้วยความที่แกจะมีvalue และวิถีชีวิตที่ไม่ได้แหก แต่ไม่ตามใคร
และแกก็ยึดมั่นในvalueที่ถูกต้องเสมอๆแบบตรงไปตรงมา
คือถ้าชั้นสามารถเลือกใครเป็นนายกได้ ชั้นจะเลือกแก
ประเด็นของประเด็นของประเด็น ของเรื่องนี้ คือ
กุดีใจด้วยที่มึงมีแฟนแล้วนะ
=D
แกdeserveผู้ชายดีๆมาอยู่เคียงข้างเป็นที่สุด
รักแก
———————————
 
 
 
 
บ้านผีปอบจบยังวะเนี่ย ลืมกุไปยังเนี่ย
เฮ่อ
เอารูปสวีมาลงต่อ ให้บันเทิงเริงใจ

แอบถ่ายคุณลุง

ดอกไม้หล่น

พรึ่บพรั่บ

สองหนุ่ม

โปสเตอร์

ฮิ

สวยเนาะ

ฝูงคุณนก

โบสถ์เท่

แดดส่อง

นังหนูตู้กระจก

โซนรีไซเคิ่ล

มุมวื๊บแห่งสต๊อกโฮล์ม

ในหัวลำโพง

ซ้อนเงาในกระจก

หน้าเชอราตั้น

หมากรุกสาธารณะ

เครียดนะ

สวยย

คุณป้าเม๊าใต้ร่มไม้

ซ้ายกะขวาที่แตกต่าง

กินเลอะนะหนู

เทเลนอพ่อดีแท่ก

หลุกหลิก

จั๊กเอง

พ่อหนุ่มสต๊อกโฮม =D
เยอะจัด
ไปและ
 
ระนะฮะ