วันแม่ 2008

เมื่อวานวันมาม่าหละ
วางแผนกันไว้กับแอนเจ๊ว่าจะทำกับข้าวให้มู่กินกัน
ก็ตื่นเช้าไปคาร์ฟูร์แถวบ้าน ช็อปๆๆๆ
แล้วก็มาที่คอนโด เข้าครัวกัน
จั๊กน้องรับหน้าที่ทำสปาเก็ตตี้ขี้เมาทะเล และจั๊กพี่ทำสลัดซาลมอนอบ
คือ ไปลองเปิดๆหาสูตรในพันทิปดู
ละเอียดโคด มีถ่ายรุปประกอบทีละเสต็ป
ก็ก็อปตาม ทำๆๆๆ ใส่ๆๆ ผัดๆๆๆ
ระหว่างนั้นคุณเจี๊ยบก็พยายามเข้ามามีส่วนร่วม
กุกะแอนจี้ก็คอยตะโกนว่า มามมี่อิสนอทอะลาววว!
ก็เนื่องด้วยว่าถ้าเข้ามาแล้วเดี๋ยวจะรู้ว่า ทำไม่เป็น
ก็มั่วๆๆ ไป
ใส่เครื่อง พิก เพริ๊ก กระเทียม ผัดๆๆ
ใส่อาการทะเลแช่แข็ง ซื้อมาสี่ห่อ ใส่หมด ผัดๆๆ
ใส่ผัก เห็ด ผัดๆๆ
เริ่มเหมือนผัดผักซีฟู้ด
ใส่เส้นสปา ผัดๆๆๆ
นี่เหมือนราดหน้า
ใส่ใบโหระพา ผัดๆๆๆ
ค่อยเหมือนขี้เมาหน่อย
ชิม
…
รดชาดเหมือนผัดหมี่
สับพริกเพิ่ม สับๆๆ ใส่ เผ็ดขึ้น
ติดกระทะละ ใส่น้ำมันเพิ่ม ผัดๆๆ
มันแผล่บ
แอนจี้บอกว่า พอเหอะ
ใส่จานๆ ล้นๆๆ
ปริมาณเหมือนกินทั้งหมู่บ้าน
ก็กินๆๆ
ทุกคนกล้ำกลืนกินกันจนหมด
สลัดของเจ๊ก็อร่อยดีนะคะ ปลาอบเค็มๆดี
จากการทำกับข้าวครั้งนี้ มู่ให้สปีชว่า
ตอนนี้รู้แล้วว่าลูกชั้นอยู่เองได้
มันทำกับข้างเองได้ ไม่อดตาย
ชั้นว่า จากนี้ไปชั้นคงปล่อยพวกเธอได้แล้ว …
(YNOบอก แค่นี้ยังปล่อยไม่พ๊ออ?)
ทำท่าน้ำตาปริ่มๆ
ก็โอเค ค่ะ เป็นนิมิตหมายอันดี
กินอิ่ม ซึ้งเสร็จ ก็นอนกลิ้งไปกลิ้งมาดู ASTV (มู่ไม่ให้เปลี่ยน)
แล้วก็นอนๆ กลิ้งๆ เป็นวันว่างอย่างแท้จริง
ตอนเย็นไปเดทกะแอนเจ๊ที่คาร์ฟูอีกรอบ ไปหาซื้อหญ้าเทียม
อยากได้มาติดผนังออฟฟิศ
เจอแต่ม้วนใหญ่ไวส์เท่าสนามหญ้า เค้าไม่แบ่งขาย
เลยซื้อหญ้าเทียมหน้าตาพลาสติกๆหน่อยมา ก็โอ
ได้กล่องพลาสติก กับหมอนมาใบนึง (อันเก่าใช้มาสิบปีละ)
กลับบ้านซักผ้า ซักกระเป๋า จัดรองเท้า
ทำถังขยะแยกกระดาษและพลาสติก
และบังคับเจ๊ว่า อย่าทิ้งที่อื่น ทิ้งตรงนี้นะคะ
แล้วก็คิดในใจว่าจะฟื้นฟูเซฟเดอะดู๊ดขึ้นมาอีกครั้ง
อบผ้า ตากผ้า
จัดโต๊ะทำงานให้มู่ ก็ยิ่งพบว่า
กุกะมู่นิสัยเหมือนกันมากๆๆๆ
ตรงหมกๆ และ [...]

เสียงในสมอง

เมื่อวาน ตื่นนอน ไปออฟฟิศ เคลียร์งาน ส่งเมว เสร็จปุ๊บ
ไปหาอิผึ้งที่เอ็มโพเรี่ยม บริฟงานให้มันมาช่วยงานบลิงๆของบ.
แล้วก็เม๊าๆเรื่องงาน เรื่องโน่นนี่ ขึ้นรถไฟฟ้า โทรหาพี่ก.แคนเซิลนัด รู้สึกไม่ดี
กลับมาหาแอนจี้ ไปช้อบปิ้งหลังการบินไทย (รวยแล้ว ช่วงนี้รวยๆ)
กินอร่อยแน่นอนแถวบ้าน กลับบ้าน โทรขอYNOว่าจะไปเที่ยว จัดของ ขึ้นรถไปพัทยา
ไปถึงก็เกือบตีหนึ่ง ไปdiffer (ที่เค้าบอกว่าไม่มาแปลว่ามาไม่ถึงพัทยา โอเค กุเพิ่งมาถึงพัทยาเอาวันนี้เองหรือ)
เมื่อยตอนตีสาม กลับไปคอนพี่ด.กับเดอะแก๊งของจ. เล่นไพ่ไร้สติ ขำๆๆ
สลบไปตอนหกโมงเช้า ตื่นมาเก้าโมง ชมทะเลจากไกลๆ
อาบน้ำแต่งตัว บึ่งกลับกทม. ไปถึงมหิดลเที่ยงครึ่งเป๊ะ นัดลูกค้าบ่ายโมง
คุยงาน เคลียร์ ผ่านไปด้วยดี ดีใจ แต่เหนื่อยมาก กลับบ้าน รู้สึกอยากพ้นทุกข์
หยิบหนังสือ “สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน” มาอ่านอีกรอบ เหมือนจะคิดอะไรได้
แต่ไม่แน่ใจ นั่งอืด ลุกขึ้นไปหาป๊ามู่ที่คอนโด เอาคอมขึ้นมา ทำหน้าปกหนังสือที่ค้างไว้
ช่วยมู่เจียวไข่ กินข้าว เม๊าๆ ดูASTVไปด้วย แอบมึน เปิดwordขึ้นมา ทำตาราง
เขียนว่า ดิฉันต้องการพ้นทุกข์จากวังวนอะไร คิดๆๆ เขียนๆออกมา
ก็ได้ประมาณเจ็ดข้อ แล้วก็นั่งเขียนsolutionที่เป็นไปได้ เขียนไป แก้ไป
ในใจก็แอบรู้สึกว่า กุบ้าปะเนี่ย [...]

วันอาทิตย์ หายคันหัวแล้ว

เพราะวันนี้ซื้อแชมพูแก้รังแคมา
แก้ข่าวนะ ชั้นอาบน้ำสระผมทุกวันนะยะเดี๋ยวนี้ (ภูมิใจป้ะ)
แต่คาดว่าเพราะสระแล้วไม่เป่า และอากาศชื้น …
พอก่อนเรื่องคันหัว
เข้าสู่เรื่องที่ส่วนตัวน้อยกว่านั้น
 
วันนี้ไปเดทกะยูโนฮู
สนุกดี เล่าๆๆ
เก๊าะ ก็ ตื่นมาอารมณ์ดีไงไม่รู้ ก็ซักผ้า ใช่ปะ แล้วก็เอาผ้าไปปั่น
แล้วก็ลงมาต้มมาม่า เอาของกินเก่าๆของมู่มาใส่ๆ
เป็นมาม่าใส่ปลาแห้งมะเขือเห็ดออลินจิและเห็ดหอม อร่อยแบบแปลกๆ
กินเสร็จ ยูโนฮูมารับไปท่องเที่ยววันอาทิตย์
จั๊กก็บ่นๆว่าเบื่อๆๆ ตามเรื่องราว
ยูโนฮูเลยพาไปสงบสติที่สวนหลวงร.เก้า
ไม่เคยมานะ ไกลบ้านโคดๆ
จ่ายค่าเข้าสิบบาท จ่ายค่ารถที่วิ่งๆพาทัวร์อีกสิบบาท ถูกสัด
ยูโนฮูซื้อไอติมให้กินแก้บ้า แล้วก็นั่งตากลม
เดินๆไปเจอเรือเป็ด จำได้ว่าหนังสือเรื่อง เพลงรักประกอบชีวิต (ปะ?)
ที่คุณนิ้วกลมเค้าเดทกะพี่ชิงๆครั้งแรกแล้วไปถีบเรือเป็ดที่สวนลุม
ก็เรียกร้องบ้าง อยากบ้าง ว๊อน
YNOก็เออ ตามใจมึง
(ต่อจากนี้ขอย่อยูโนฮูเป็นYNOให้มีสไตล์ คล้ายคลึงกับ
ชื่อYMO ของ yellow magic orchestra… /ค่ะ ก็แค่ย่อ)
ได้ถีบเรือเป็ดๆๆๆ หนุกๆๆ แดดเปรี้ยงง ตัวดำ
พระอาทิตย์จะตกพอดี ก็สวยๆ วิบๆ
แถมด้วย รู้สึกว่าได้ลดต้นขา
แล้วก็ไปวิ่งเล่นในเขาวงกตแถวนั้น พยายามทำตัวให้หลง แต่สุดท้ายก็ออกมาได้
เสร็จปุ๊บYNOก็พาไปซื้อลูกชิ้นทอดที่อร่อยที่สุดในโลกแถวเอแบก
อร่อยจริงด้วย
แล้วก็หาที่กินข้าว รถก็ติดมากๆ แต่ก็สนุกดีที่นั่งอยู่ในรถแล้วก็ เม๊าเรื่องไร้สาระกัน
บอกYNOว่า ถ้าโตขึ้น หนูอยากมีสวนสาธารณะเป็นของตัวเอง
แล้วก็ออฟฟิศที่ติดกระจกรอบด้านแล้วมองลงมาเห็นสวน
แล้วหน้าตึกก็จะมีอนุสาวรีย์จั๊กโก้ เป็นรูปปั้นกระต่ายที่หน้าตาดีมีชาติตระกูล
YNOบอก อือ อยากมีแบบRoppongi Hillใช่มั้ยหละ
ใช่เลย รู้ใจมาก จะตั้งชื่อว่า จั๊กโก้ฮิล
ให้ทุกคนพาลูกหลานมาวิ่งเล่นกันได้
ในสวนก็จะมีอะไรที่ไม่มีสาระเยอะๆ
เช่น สารคดีความพยายามในการโดดตึกของจั๊ก
และ motionที่จำลองภาพตอนที่จั๊กติดอยู่ในกะละมั้ง เป็นต้น
และก็คุยกันเรื่องแบบนี้ไปด้วย
เออแล้วก็บอกYNOว่า ชั้นรู้แล้วนะว่าชั้นกับเธอมีอะไร in [...]

กลับจากสวีแล้ว

ปลอดภัยดี กลับมาเมื่อเช้า
เป็นหนึ่งในทริปที่ประหยัดที่สุด และใช้เวลาสั้นที่สุด
ปั้มวีซ่าเข้าประเทศวันที่สี่ ออกวันที่หก
ขาแตะพื้นปุ๊บ กลับและ 555
(มุ่บอกว่าอื่นเค้าไม่ตามมากันนะแค่นี้เนี่ยย
ลูกชั้นนี่กระเสือกกระสนมาก / ค่ะ)
.
.
.
และในขณะที่เป็นทริปที่สั้นที่สุด
ก็เป็นทริปที่ได้อะไรมากที่สุด นะ
อย่าพูดไป
อยากเล่ายังเล่าไม่ค่อยถูกเลย
นานๆทีจั๊กจะ speechless
เอาเป็นว่า
ตอนนี้รู้แล้วว่า อยากให้ชีวิตเป็นยังไง
บางอย่างมันก็เรียบง่ายจัด
เป็นความเรียบง่ายที่ทำให้ปลื้ม
ขอบคุณต้นไม้สีเขียวๆแห่งสต๊อกโฮล์ม
ขอบคุณท้องฟ้าสีฟ้าที่สุด
ขอบคุณแสงแดดวิบๆๆ
ขอบคุณหนังสือดีดีสามเล่ม ไอติมหนึ่งโคน
ขอบคุณคุณนิกโก้ที่ไปด้วยกันทุกที่
ขอบคุณคนใจดีหลายๆคน
ขอบคุณแม่ด้วย ที่คอยแบ๊กอัพทุกเรื่อง
(และก็ปล่อยให้เราทำอะไรที่เราเลือกทำ ทุกเรื่อง)
ขอบคุณลมหนาวๆ
ขอบคุณ ความกล้า, ฮึดสู้ และขาป้อมๆ (ของกุ)
มีความสุขนิ
=D
(อัดรูปอยู่นะ ถ่ายไปหกม้วนแหน่ะ สองวัน
อยากให้ดูต้นไม้สีเขียวจั๊กๆ สวยมากๆๆ)

ไดอารี่ของฉันประจำวันศุกร์ที่สองเดือนห้า

 
8:00 น. ตื่นนอน
8:45 น. ออกจากคอนโด
9:01 น. ขับรถครูดกับกำแพงในซอย
9:05 น. ยังนั่งอิ้งอยู่
9:30 น. ถึงออฟฟิศ โทรหาประกัน
9:40 น. เดินเข้าออฟฟิศ วันนี้มีกุกะพี่นิมาทำงานกันสองคน
9:43 น. นั่งแบะ เหงา /หนีไปดูหนังดีก่ะ
9:44 น. พี่นิตะโกนบอก เบว ลงเวลาเข้าออกด้วยนะ
9:46 น. กลับมานั่งหน้าคอม เปิดoutlook /reminderดังกรุ๊งกริ๊งๆๆ
9:50 น. โทรสารภาพบาปกับป๊าเรื่องรถ
10:15 น. ป๊ายังอยู่ในสาย
10:20 น. เซ็ง เบ้ เปิดคอม
10:21 น. ลูกค้าAโทรตามงาน /จั๊ก ค่ะ ค่ะ
10:25 น. รับโทรศัพท์จากบ.บัญชี
10:29 น. ส่งไฟล์งานมู่ให้โรงพิมพ์ โทรขอราคา เจ๊บอกว่าเดี๋ยวโทรกลับ
10:55 น. ปั่นงาน หวืด หวืด ส่งเมล
11:00 น. ลูกค้าBของานวันนี้ ด่วน
11:04 น. ความดันขึ้น [...]

บันทึกวันสงกรานต์

=D
สุขสันต์วันหยุดแห่งชาติ
แฮ้บปี้ ฮิ
ความตั้งใจคือเดินสายให้คุ้มค่าวันหยุดที่สุด 55
.
.
คืนวันศุกร์
เลิกงานปุ๊บ เป็น Girl’s Night Out กะคุณพร(พรรณ)
ไปนวดที่ Health Land
นวดอะโรม่า
T_T
ซาบายยย มาก พริ้มม มาก
พี่กลับบ้านกับหนูมั้ย
นวดเสร็จหลวมตัวซื้อคูปองแพกเกจมาเลย สิบครั้ง
(กลับมาบ้านแอนจี้ถาม รวยมากหรอยะ กุก็ อือ รวยมาก ค่ะ)
นวดเสร็จก็กินข้าวตรงบ้านไร่กาแฟ ตอนแรกนึกว่าจะเป็นข้าวโง่ๆในร้านกาแฟ
แต่ของจริงอร่อยมาก กุ้งผัดกระเพรา กุ้งเป็นกุ้ง กระเทียมเป็นกระเทียม เพราเป็นเพรา
กินไปเม๊าไป ปากเหม็นกระเทียม
.
.
.
Y50
ดึกๆพี่เก๋พี่ก๋อยมารับไป Y50
(แต่คุณพรไม่ไปนะเพราะคุณพรสัญญากะแฟนไว้ แฟนไม่อยู่จะไม่เที่ยว
สมควรขึ้นแท่นแม่หญิงออฟเดอะเยียร์)
เออ ตอนแรกพี่ป.อ.บอกจะแนะนำลูกพี่ลูกน้องให้ ชื่อปต. หน้าตาจิ้มลิ้ม
กุก็ไปๆๆ ลุ้นๆๆ กะว่าจะแย่งกันกะพี่ก๋อย 55
ปรากฏไปถึงเจอพี่ป.อ. พี่ป.อ.บอก โทษทีน้องพี่ไปหัวหิน
ปต. ทำไมทำกะจั๊กยังงี้คะ!
แต่เอนี่เวย์ นั่นไม่ใช่ประเด็น
ก็ไปเดินเล่นชิวๆกะพวกคุณพี่เปาพี่เก๋พี่ก๋อยพี่บิ๊ก ปกติไม่เคยไปเที่ยวกันเลย เป็นเด็กดี
(เคยแต่นั่งแดกเหล้าแดกเบีย 5555)
เดินอยู่เจอแอนเจ๊เข้ามาสะกิด นั่นเสื้อชั้นเน่! เสื้อชั้นๆๆ!
พี่กุตาดีมากๆค่ะ ขนาดวันนั้นคนอย่างเยอะนะ ยังจำได้ว่าเป็นเสื้อมัน 55
จั๊กก็เนียนไป
แด๊นๆๆ เย่ๆๆ
กลับบ้านมา น๊อก ค่อก!
.
.
.
ตื่นมา
วันหยุดวันแรก
ฮิ
ท้องฟ้าช่างสดชื่น นกร้องอย่างเป็นใจ ลัลลัลลาา
มู่เรียกให้ตื่นไปหายาย ก็แต่งตัวๆวิ่งๆเบอๆ
ไปเยี่ยมยาย ยายทำต้มยำกุ้ง น้ำพริก กะผัดผักให้กิน
ไม่รู้ว่ายายทุกคนทำกับข้าวอร่อยรึยังไง แต่ยายกุทำอร่อยนะ [...]

PERSEPOLIS

 
นี่ๆ สามปีก่อนตอนปิดเทอม แล้วไปเยี่ยมแอนเจ๊ที่USหนะ
ไปเจอหนังสือเล่มนี้ แอบๆอยู่บนชั้น
แงะออกมายืนอ่าน แล้วก็รักเลย ชอบ มาก
กลับไปอีกรอบ ปีต่อมา ไปเดินหาซื้อภาค2
จำได้ว่าเดินขาขวิดอยู่ในบาร์นแอ่นโนเบิลสาขาใหญ่นรก
เพราะไม่รู้ว่าเรื่องนี้เม่งอยู่ในหมวดไหน
(กาตูน ดราม่า เรื่องแต่ง หรือประวัติ ยังไงวะ)
ก็เดินๆๆ และไม่อยากถามคนขาย เขิน
แต่สุดท้ายก็ถามคนขายนั่นแหละ ถึงรู้ว่ามันไม่มี 55 ต้องไปดูอีกสาขานึง
ก็เจอ ซื้อกลับมา
เป็นหนึ่งในหนังสือที่หยิบมาอ่านบ่อยมาก อยู่หัวเตียง
ชอบลายเส้น ชอบวิธีเขียน ชอบเรื่องราว/การเล่าเรื่องของเค้า
มาร์จีน(คนเขียน) เป็นคนเท่อีกคนนึงในใจจั๊กนะคะ
 

 
เรื่องก็เป็นประวัติชีวิตเค้า ที่เป็นคนอิหร่าน
แล้วเป็นเรื่องที่ตอบความสงสัยของกุมากๆว่า
คนที่พันตัวดำๆเห็นแต่ลูกกะตาอะเค้าใช้ชีวิตกันยังไง
บางอย่างจะมองให้ตลกก็ได้ แต่บางอย่างก็ขำไม่ออก
ลองเสิชดูมีคนรีวิวไว้ด้วย เป็นภาษาไทย
ขออนุญาตเอาลิ้งค์มาแปะ
http://sputnik65.exteen.com/20061222/persepolis
สรุปก็คือหนังสือมันดีหนะ
(ใครอยากลองอ่านให้ยืมได้ แต่ห้ามทำยับ หวง)
หาซื้อได้ที่คิโนะด้วยมั้ง แต่มันออกมานานแล้ว ไม่รู้ยังมีป่าว
.
ประเด็น ประเด็น
ก็คือวันนี้ไปกินคุโรดะตรงRCA กะพี่แก๊บพี่โน้ตพี่ไอซ์
ไปถึงเร็วเลยเดินเล่นแถวโรงหนัง เจอนี่
.
.
.

(โปสเตอร์ไซส์ใหญ่ติดอยู่หน้าTOPS)
.
.
.
T_T
.
.
กี๊ดดด
มีทำเป็นหนังด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ฮืออ
.
.
.
.
บอกไม่ถูกนะ
เซอร์ไพร์สจัด
เพราะกุไม่ได้ติดตามก็เลยไม่รู้ไงว่ามันมี
แล้วแบ่บมันเข้าตั้งกะวันที่ 5 แล้ว ท่าทางคนดูก็น้อย
กินข้าวเสร็จเลยวิ่งแถ่ดๆไปถามที่ house
และลางสังหารณ์ก็เป็นจริง คือเรื่องนี้คงอยู่อีกอาทิตย์นึงอะ
แล้ววันนึงมีสองรอบ แล้วเป็นรอบเที่ยงกะเย็น
แล้ววันนี้กุต้องรีบกลับไปหาทางบ้าน คือไม่ได้ดู
แล้วไงอ่ะพรุ่งนี้ต้องโดดงานมาดูมั้ยวะ
แล้ว แล้ว
ยังไงนะ
กี๊ด
อยากดูจัด T_T
มีรอบหกโมง วันไหนต้องแอบโดดงานออกเร็ว
ถ้าพี่เปาถามไปไหน บอกว่าไปตามหาความฝันละกัน
….
พอที
สรุปคือตื่นเต้น อยากเล่าให้ฟัง
ดีใจหนังสือที่เราชอบขยับได้ด้วย
แล้วจะมาเล่าว่าหนุกป่าวนะ
อยากดู once ด้วย อยากดู always2 ด้วย
แล้วเป็นอะไรที่ไม่อยากดูวีซีดี อยากดูในโรง
เรื่องมากนะคะจั๊กเนี่ย 55
=D
นอนละ วัยรุ่นทั้งหลาย
Happy April : [...]

ชิท!

คืนก่อนไปชิวกะพวกป่านกล้วยพี่เชิดนัทพี่ป้อบพี่โรจน์พี่ก๋อยพี่ตง
เหล้าปั่นเกือบครบ7สี7เหยือกนะ
หารกันแล้วถูกมาก คือมาค้นพบที่หลังว่าเหยือกละ 80 บาท
คำถามแรกคือ
เม่งเอาอะไรปั่นให้กุกินคะ??
แต่สายไปละ เมาปลิ้น กลับบ้าน น๊อค
ช่วงนี้ก็สรุปได้ว่า
แอลกอฮอลแดร่กซาหมอง
work suck, party hard!
work ไม่ suck, party even harder!
ตกลงกุจะรักษาสุขภาพมั้ย
ยังไง
พรุ่งนี้เล่นโยคะ
ยามว่างก็ถักโครเช
(สับสนสัด)
——————–
นั่งดูที่เรียนต่อสำหรับปลายปีหน้า
จะไปสวีเดน ดูที่นี่ไว้
http://www.konstfack.se
(ฟินรู้จักปะ ไปเรียนกันมะ)
พี่เต้นแนะนำที่อื่นๆมาด้วย แต่ดันลืมสมุดจดไว้ออฟฟิศ
เอ้อตกลงเชียงใหม่ไม่ได้ไปละนะ เครื่องเต็ม ลองวีคเอ็นท์ ก็ปล่อยพี่เปาไป
วันนี้เลยได้โอกาส พาป๊าไปกินข้าวเย็น ไปเดทๆ
เวลากุดึงดันจะออกตังค่าข้าวให้นี่เค้าหน้าตาดีใจยิ่งกว่ากุเรียนจบอีกอ่ะ
โอเค เป็นเรื่องภูมิใจประจำวันนี้
นอกเหนือจากเรื่องที่ไม่ได้ไปเลี้ยงส่งอิเอ๋ย
(พิชชี่ชวนกุในเอ็ม กุก็บอกว่ากุต้องไปเชียงใหม่วันศุกร์ เสาร์
แล้วพอไม่ได้ไปแล้ว กลับบ้านมา ทุกคนก็นึกว่ากุอยู่เชียงใหม่
โทรมาหากุตอนสี่ทุ่ม กุก็ลืม อ่าว เฮ้ย ทำไรกัน
เออ ขอบใจ กุคงไม่มีบุญได้ไปบ้านเอ๋ยอ่ะ
เอ๋ยโชคดีนะมึง กลับมาเป็นสาวสวยไฮโซ)
ต่อจากช็อตตะกี๊
กินกะป๊าเสร็จก็ชวนต๋อยดูเปิดเทอมใหญ่หัวใจว้าวุ่น
คืออยากดูโซระ แล้วยิ่งเจ๊เบียบทำให้เป็นเรื่องขึ้นหน้า1ได้นี่ยิ่งต้องดู
(อ่ะแล้วได้ข่าวว่าหนังเรื่องนี้เหมือนรวมรุ่นนิเทศซัมติงด้วย)
ก็ไปดูโซระ และคนโน้นคนนี้คุ้นหน้าๆ
ชอบ หนังวัยรุ่นดี ออกมาขนลุกๆ
อยากคุ้ยชุดนิสิตกลับมาใส่
(มีเสียงในหัวดังว่า สายไปแล้วป้า)
ดูหนังแล้วระลึกถึงเรื่องสมัยสาวๆ
คิดถึงตัวเองได้หลายช็อต
awkward moments สไตล์วัยรุ่น
เขิน งอน สับสน แซด มึนงง เอ๋อๆ เบลอๆ โง่บ้างบางช็อต
มองย้อนไปก็น่ารักดี
(ไม่ได้หมายถึงกุน่ารักแต่หมายถึงแต่ละช็อตมันก็น่ารักแบบของมัน)
ก็ จะบอกว่า
ขอบคุณสำหรับคนที่ผ่านเข้ามา
ขอบคุณสำหรับคนที่อยู่ข้างๆเสมอ
ขอบคุณสำหรับคนที่ทำให้เราหัวใจว้าวุ่น
ขอบคุณที่ทำให้ชีวิตเรามีอะไรให้นึกถึง
อืม
เป็นเรื่องน่ายินดี
เพราะทำให้จั๊กพูดได้เต็มปากว่า
วัยรุ่นก็เงี้ยยย
55
>3<
ฮิ
ไปแระก่ะ
เขินหวะ
เขินไรเหนี่ยย

วันนี้เจอป้าจิ๊ด้วยหล่า

มันช่างน่าตื่นเต้นถึงขนาดเป็นหัวข้อเรื่องได้
ก็ ก็ เล่นมาตั้งนานไม่เคยเจอเค้าสอน >0<
ปกติวันพุธจะไม่เคยว่าง แต่วันนี้ดันว่าง
ไปถึงเป็นคลาสเน้นฝึกลมหายใจซัมติง
มาสายด้วย (มัวแต่นั่งเม๊ากินไก่กะลูกต๋อย)
เดินเข้าไปคนเต็มเลย เห็นหน้าคนสอนก็คุ้นๆ
เจอป้าจิ๊แล้ว
กี๊ด
เคยเห็นแต่ในโฆษณาแอนลีน
อะดอร์ป้าจิ๊
พยายามเล่นตามให้ทัน เพื่อให้เค้าประทับใจ (ทำไม?)
นั่ง ยืน ปิดตัว หกสูง หมุนหัว ยกขา ยกตัว ป้าบๆๆ เร็วได้อีก อะไรเนี่ยย
หายใจด้วยค่ะ หายใจๆๆ อย่าลืมหายใจ บรีททๆๆ
ดีที่เตือน
ตั้งใจมากไปกุจะกลั้นหายใจ
เกือบตาย
ป้าจิ๊พูดอังกฤษสำเนียงดีกว่ากุอีกนะ
ฮิๆๆ
พอได้ละมั้งเรื่องป้าจิ๊
ฮิๆๆๆ
เดี๋ยวพุธหน้าไปใหม่
เย
พักนี้ไปเล่นเกือบทุกวันที่ว่าง
โดยเฉพาะวันที่มี issue เยอะๆ ปัญหาคิดไม่ตก
มันจะจะคิดอะไรออกตอนช่วงที่เล่นอยู่หนะ
เล่นเสร็จแล้วหัวก็จะโล่งง ซาบาย
เหมาะกะคนนั่งจับเจ่าหน้าจอนานๆ
และโดยเฉพาะคนชอบคิดไรวนเวียนไปมา (เยี่ยงกุ)
เล่นมะๆ หนุกนะๆ
=D
ออกกะลังกายๆๆ
เหงื่อๆๆ
เย
————————
เปลี่ยนเรื่อง
เดี๋ยวศุกร์นี้ไปหาคุณลูกค้าที่เชียงใหม่อะเกน
กินๆๆ
กลับวันเสาร์ 55
คิดถึงนิมมาน
คิดถึงพี่กระเทยอ่อนโยน
คิดถึงอากาศเย็น (มันยังจะเย็นอยู่มั่งมั้ย)
อ่ะแล้วพักนี้ไปไหนทำไรมา
เอ่อ
ก็
ค่อนข้างซับซ้อนและมีสาระสำคัญ
ดังนี้
อยู่กะแอนน์ เม๊ากะแอนน์ นั่งอืดกะแอนน์ ล่กกะแอนน์
ไปหาลูกค้ากะแอนน์ กินไอติมแก้เครียดกะแอนน์ ซึ้งกะแอนน์
คุยกะพี่เปา เถียงกะพี่เปา ดีกะพี่เปา เบื่อพี่เปา เย้ๆกะพี่เปา คุยกะพี่เปา
คุยกะพี่ก้อย แซวพี่ก้อย ลุ้นพี่ก้อย ติดรถพี่ก้อย กรีดตาด้วยอายลายเน่อกะพี่ก้อย
คุยกะพี่ฮอลล์ ฟังพี่ฮอลล์ โดนพี่ฮอลล์ดุ ดุพี่ฮอลล์ กินหนมที่พี่ฮอลล์ให้
คุยกะกบ ทำงานกะกบ นั่งขำไรไม่รู้กะกบ ขอให้กบเซฟไฟล์เป็นอิลัสCS2ให้
กัดเปรียว โดนเปรียวกัด (พยายาม)กัดเปรียวตอบ โดนเปรียวกัด ดูเปรียวเต้นเจโล
ดูงานป่าน เม๊ากะป่าน [...]

เรื่องของอะไรที่มันทั่วไปในเดือนมีนาคมที่ไม่มีวันหยุดราชการ

ก็
เดือนนี้ไม่มีหยุดราชการจริงจริงนะคะ
อัพเดทความเป็นมาเป็นไป
เดี๋ยวนี้กลับบ้านเหนื่อย น๊อค นอน ตื่น
คอมแทบไม่ได้แตะนะนอกเหนือเวลางาน
หรบป้งหงิแป๊ะไว้ก่อนๆๆ T_T
ก็
อีแอนน์มาทำงานด้วยตั้งแต่ต้นเดือน
งานเข้าเย้อ เชียวว
ทุกคนยกให้มันเป็นหลวงพ่อ หรือของขลังซัมติง
เวลาพกติดตัวไปหาลูกค้าจะอุ่นใจ
เธอจะคอยเดินกางร่มตอนไปกินข้าว และเตือนให้กินยากะล้างหน้า
เตือนให้หยุดแดกได้แล้ว รวมถึงแก้แกรมม่าในเอกสาร
คอยเป็นที่ปรึกษาส่วนตัวให้จั๊ก เซ็ทระบบการคุยกะลูกค้าอันดีงาม และอื่นๆ
เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างอิทธิพลเชิงบวกแก่ออฟฟิศเรายิ่งนัก
ถ้าให้ย้อนไปนึกถึง
ขอขอบคุณเพลงแฮ้บปี้ดีเท่กแคมเปญฟีลกู๊ดด
ที่บันดาลใจให้สองเดือนก่อนมันโทรมาบอกว่า
เบว เราไปทำงานกะแกนะ
และจู่ๆชีก็ลาออกจากบ.เอกชนข้ามชาติที่มีชื่อเสียงแห่งสยามประเทศ
มาอยู่บ.จั๊กแอ่นโคที่ท้ายซอยสิบเจ็ด กินข้าวร้านป้าขึ้นราคา
งงๆนะคะ แต่ดีใจ
ก็ รักมัน
มีมันอยู่ด้วยแล้วมีความสุข T_T
ต่อจากเมื่อกี้
เรื่องงานเยอะขึ้น
สนุกดี มีทั้งที่อยากทำมากๆและไม่ค่อยอยากทำ
ที่อยากทำก็มีพวก ดีไซน์ หนังสือรุ่น หนังสือ วางเลโฆษณาแมกกาซีนทั้งหลายแหล่
ที่ไม่อยากทำคือ อ่อ ส่วนใหญ่เป็นพวกทำtimelineกะอะไรที่คิดๆระบบ คิดๆตัวเลข
ก็อยากนั่งทำดีไซน์ทั้งวันๆ อยากให้มีคนเก่งๆมาช่วยสอนช่วยดูงานด้วย
เดี๋ยวคืนนี้นอนขอพระ
ให้มีใครฟังเพลงโฆษณายาฆ่าหญ้าแล้วได้รับแรงบันดาลใจซัมติง
แล้วเดินเปะปะๆมาแล้วนี้
แล้ว
เสร็จเรา..
ฮิ
ง่วง
เริ่มเบลอ
ส่วนเวลาหลังเลิกงาน จะเป็นช่วงชิงชัยระหว่าง
แฮงกับพี่ๆที่คอฟฟี่บีน / กินข้าวกะป๊ามู่ / ไปหาคุณลูกค้านอกรอบ / ประชุมoperationนอกรอบ
โยคะร้อน ทะเลเหงื่อ / ดินเน่อแถวบ้านกะคุส / เรียนพิเศษที่แลนม๊าก / ดูดีวีดีซีรี่ส์ตลกที่ดองไว้
/ อาคาเดมี่ช่องยี่สิบรอบคัดเลือก / ไปดูงานตีสิสน้องๆ และเจอะเจอเพื่อนฝูงคณะ /
นอนอืด คิดมาก / คุยโทรศัพท์ถกเรื่องชีวิตกับแอนน์ / ลบunreadเมล 1850 เมลที่ดองไว้
ช้อบปิ้ง เดินเล่น / นอนอืด คิดน้อยหรือไม่คิด / ดูโอป้าวินฟรี่ [...]