08/11/2009...10:32 pm

แวะมาเขียนblogในยามที่ไม่ถูกไม่ควร

Jump to Comments

จริงๆก็ไม่เชิงไม่ถูกไม่ควร

แค่ทำงานแล้วเบื่อเลยหนีความจริงมาพร่ำเพ้อโน่นนี่ ฮ่าๆๆ

มีข่าวอัพเดทว่าน้องเอชพี (โน้ตบุ๊คที่ใช้มาร่วมสี่ปี)

ได้เกิดอาการพิการเพิ่มเติม นอกเหนือจาก

ซีดีพัง (เพราะทำตกครั้งที่หนึ่ง ตอนยืนอยู่แล้วหลุดมือ)

จอหัก (เพราะทำตกครั้งที่สอง ตอนขาเก้าอี้พันสายไฟแล้วลากคอมลงมา)

แบตพัง (แม้จะซื้อแบตปลอมมาเปลี่ยนแล้วก็ตามที)

อะแด๊บเตอร์เสื่อมสภาพ (แต่ซื้อมาใหม่แล้วก็ไม่มีปัญหา)

ที่เอานิ้วจิ้มๆ เรียกว่าไร อันนั้นก็กระตุก ต้องล๊อคไว้ตลอด

คราวนี้ถึงตาของจอบ้าง จอดับ มืดสนิท

(แต่พอเอาจอมอนิเตอร์อื่นมาเสียบก็ไม่มีปัญหา เครื่องยังเดินปกติ)

.

.

.

.

ค่อยๆตายไปทีละส่วนนะ

แต่หัวใจยังทำงานได้ดี หมายถึงพวกเมนบอร์ดอะไรต่างๆ

เหมือนอายะจังในเรื่อง 1 liter of tears

ปวดใจหวะ ทรมานมั้ยลูก

entry นี้ ขอ dedicate ให้เธอ

.

.

.

เพราะใช้มาไม่เคยมีปัญหาเลย

ไม่เคยทรยศกัน ข้อมูลอยู่ดีกินดี

ถึงจะใช้วันละเป็นสิบๆชม.ก็ไม่มีบ่นมีว่า

เอา handy drive คนโน้นคนนี้มาต่อ

ก็ไม่เคยมีไวรัสไหนทำอะไรเธอได้

ตอนตกครั้งที่สอง จริงๆน่้าจะตายไปแล้ว เพราะตกแรงมาก

แต่มันก็ยังอยู่ (แค่จอหัก)

บางเวลาที่ต้องไลท์แผ่น ซีดีก็ดันใช้ได้ขึ้นมาก็มี

อึดมาก รักมาก ตัวนี้

รู้สึกว่าเอชพีก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีของชั้นเสมอ

แม้ว่าจะใช้งานมันอย่างทรหดสิ้นดีก็ตาม

.

.

.

คำถามคือ

เธอป่วยถึงขั้นนี้แล้วชั้นยังควรใช้งานเธอต่อไปอีกหรือ

หรือถึงเวลาแล้วที่จะต้องหาตัวตายตัวแทน

เช่น Macbook Pro 15 นิ้วรุ่นใหม่ล่าสุด (เป็นต้น)

หรือทนใช้เธอต่อไปจนหัวใจเธอหยุดเต้น

ให้เธอได้ทำประโยชน์จนวินาทีสุดท้าย

หรือพาไปหาหมอเพื่อต่ออายุ แม้ว่าจะความหวังรัิบหรี่

และค่าซ่อมจอน่าจะแพง ประกันชีวิตก็หมดไปนานแล้ว

ตอนนี้ดิชั้นสับสนไปหมด

ตอบชั้นที เอชพี สิ่งใดหรือที่เธอต้องการ

.

.

.

แต่ยังไงก็ได้อย่าเป็นอะไรไปตอนนี้นะ

ไม่งั้นดิชั้นได้มีตายตามเธอไปแน่นอน

ชีวิตชั้นอยู่ในฮาร์ท(ไดร์ฟ)ของเธอ

บัญชี ลูกหนี้ เจ้าหนี้ อาร์ทเวิร์ค เอกสารสำคัญต่างๆนาๆ

ไม่รวมถึงรูปถ่ายทั้งหลายแหล่ที่เอาลงไว้

พอร์ทด้วย

.

.

.

ไม่นึกเลยว่าเราจะผูกพันกันขนาดนี้

รักนะ ตัวมัน(glossy)

ขอบคุณที่ดูแลกันตลอดมา

ตัดสินใจละ งานเสร็จปุ๊บจะพาไปหาหมอ

เอาใจช่วยเอชพีด้วย

ขอบพระคุณที่อ่านกันจนจบ

แม้ว่าจะเป็นการพร่้ะบ่นเพื่อหนีความจริงอย่างไร้่ประเด็นก็ตาม

.

.

.

.

จุ๊บ

.

.

.

.

เอารูปมาให้ดูดีกว่าา

ชอบเวลาเอาฟิล์มไปล้างจะเจอพวกรูปเก่าๆที่ติดมากะหัวฟิล์ม

หมายถึงว่าใช้ไม่หวดเลยทิ้งไว้นานมากกว่าจะได้ล้าง

เจอรูปทิ้งทวนตอนไปญี่ปุ่น

คิดถึงไข่ลวกมากมาย

.

.

Lost from Tokyo

ยูน ซิ้ม เอก

 

ดีเคเอ็นวาย

 

ไอติม

 

อันนี้ให้แอม

 

ร้านข้างทาง

 

ความพยายามในการตั้งเวลาถ่ายรูป

เสียไปสาม

.

.

.

ไปและ ทำฉลากน้ำมันต่อ

ขอให้เสร็จอย่างสวยงาม

รบกวนเอาใจช่วยทางนี้ด้วยเช่นกัน

.

.

ขอให้มีความสุขในหน้าหนาวที่ยังไม่หนาวเท่าไหร่

รักนะฮะั

เย่

3 Comments

  • มาถ่ายกู

  • ได้
    กุมีเลนส์ฟิกละด้วยนะ(นพให้)
    หนุกดีแต่โฟกัสผิดตัลหลอด

  • อิอิ ขอบคุณนะคะ สำหรับภาพกระต่าย ชอบมากมาย
    หายไปนาน บล็อกหน้าตาเปลี่ยนไปเยอะเลย
    สู้ต่อไปนะ น้อง hp สู้ๆๆ ทนอีกนิดนึงเนอะ

    จากผู้ร่วมเหตุการณ์การดิ่งพสุธาครั้งที่สอง


Leave a Reply