อยากให้ท้องฟ้าสวยแบบนี้ทุกวัน

ซีซั่นนี้งานเข้า
ชีวิตมีอะไรๆๆมากมาย
แต่ก็แฮ้บปี้ดี
โลกสดใสเพราะไปตัดแว่นมา
มองเห็นอะไรๆๆ ชัดขึ้น
วันก่อนไปเดทกับเด็กกาโดดมาด้วย
อยากดูรูปมาก ไปถ่ายรูปวิ่งในทุ่งกันมา แต่เสียใจกล้องฟิล์มหมด T_T
เจอชายหนุ่มของเด็กกาโดดด้วย
น่ารักทั้งคู่ อิจฉาวัยรุ่น
ละก็ อะไรดี
เพิ่งมีสติกับความคับแคบของตัวเอง
เคยเป็นมะ เวลาเหนื่อยล้าเอาตัวรอด ตัวมันจะหดลงๆ
แล้วรู้ตัวอีกทีก็อยู่ในที่ๆแคบมากๆ เหมือนว่าทางเลือกมีน้อยมากๆ
แล้วก็จะไม่รู้ตัวด้วยนะ
ต้องใช้เวลา หายใจเข้าออก ดูหนังดีๆ อ่านหนังสือดีๆ คุยกับคนดีๆ
แล้วค่อยจะรู้ตัวว่า เฮ้ย ไม่ได้แล้ว
บิดหัวตัวเองให้มองไปไกลๆ
ก็เห็นอะไรชัดขึ้น กว้างขึ้น
แล้วก็พบว่า โลกนี้ไม่ได้มีแต่จั๊ก ความรอดของจั๊ก ความรอดของคนรอบๆจั๊ก
มันมีอะไรอีกตั้งเยอะแยะ มากๆ ที่รอให้ดิชั้นเดินเข้าไปหา
มีหญ้าข้างถนน มีน้องยิ่งยศ มีหนูน้อยที่รอคอยให้เซฟเดอะดู๊ด
มีบารัก โอบาม่า มีสวีเดน มีกุ้งเผาอยุธยา มีคนที่ป่วยด้วยโรคร้ายๆ
มีคนที่โชคร้ายกว่าเรามากๆ มีคนที่เราแค่สะกิดนิดเดียวก็ทำให้ชีวิตเค้าดีขึ้นได้
มีป๊ากับมู่ มีแอนจี้ มีเพื่อนๆ มีคนที่อ่านบล๊อกเรา (ฮ่าๆ) มีคนข้างบ้าน มีคนออฟฟิศข้างๆ etc.
แต่ที่ผ่านมามองไม่เห็น เพราะมันมืด แคบ และเบลอ
 
ดีเนอะที่ตัดแว่น
ดีใจที่มองเห็นจั๊กด้วย
จั๊กๆๆๆ
สวัสดีค่ะ
 
 
 
มองไปไกลๆแล้วสบายตาดี
 
 
 
ไม่เข้าใจแต่ก็รักนะ
>3<
เสมอหล่ะ

วันดีดีที่สองในเดือนที่หก

 
ก็
อยากบอกว่า
งานเยอะเชียว
เหนื่อยเนอะ
แต่รู้สึกปลาบปลื้มในใจ
เข้าใจดิชั้นใช่มั้ยคะ
ตื้นตันแบบมึนๆ
ยิ่งเวลาลูกค้าชอบงาน ยิ่งตื้นตัน
และโดยเฉพาะเวลาลูกค้าโอนเงินให้
มันก็พรั่งพรู
ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
หัวเราะแบบคนบ้านิดนึง
 
 
 
 
พักนี้รักป๊ากะมู่เป็นพิเศษ
รู้สึกว่าพ่อแม่เราใจดีจัง 55
เจอหน้ากันก็อารมณ์ดี
เวลาจั๊กเหนื่อยๆกลับมาบ้าน บางทีก็หงุดหงิดวีนๆ
แต่เค้าก็ยังลัลล๊าอยู่ แบ่บ โฮ้ยย ตูดหมึก เครียดรายย
อ่ะ จุดนั้นดิชั้นก็หายเครียด ก็ได้
 
แล้วแฟนก็ใจดีเหมือนกัน
วางแผนหลอกล่อให้เราไดเอ็ท ถ้าทำสำเร็จจะมีรางวัลให้
จั๊กเองก็ไม่ได้อยากได้นาฬิกาอิซเซ่มิยาเกะหรืออะไรแบบนั้นซักเท่าไหร่
จึงตั้งหน้าตั้งตากินสุกี้ทุกมื้อ กินติดกันมาสามมื้อละ สุกี้ไก่
แหม่ ก็นิดนึง
 
แล้วชาวผองเพื่อนในออฟฟิศก็แสนดีเช่นกัน
เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไปเที่ยวสัตหีบกัน 9 ชีวิต
กินซีฟู้ดกันเต็มที่ และได้กินส้มตำปูม้าแล้ว
ถึงจะไม่อร่อยมากแต่ปูก็สดดี
กลับมาเมาปลิ้นอ้วกแตกกันท่วมบ้าน (จริงจัง)
ช่วยกันนั่งเช็ดอ้วกกันน่ารักน่าเอ็นดู
เป็นทริปซื้อใจและประสานมิตรภาพมากๆ
ดิชั้นยืนดูน้ำตาคลอด้วยความซาบซึ้ง
 
และที่สำคัญคือคุณพินยะดาตอนเมาชีให้หวยด้วย
แอมถาม หวยงวดนี้ออกอะไรวะ
ท่านก็ตอบอย่างมั่นใจว่า งวดนี้หรอ สองหก!!
ระหว่างการเดินทางกลับ ยังพูดกันว่า
ถ้าเม่งออกสองหกจริงๆจะเอาแป้งไปถูขอเลขมันทริปหน้า
 
ข้ามชอตมาอีกวันนึง
ถึงออฟฟิศปุ๊บ ช่วงบ่ายๆแตงซี่ (ที่ได้ไปร่วมทริปด้วยกัน) โทรมา
/ เบว แก๊!! แกคุยได้ป่าว
ได้ ชิวๆ มีไร
/ แกมีใครซื้อหวยไว้ป่าว
หวยไรวะ
/ ที่ป่านมันให้หวยไว้สองหกอ่ะ!
บ้าปะ ใครจะไปซื้อวะ
/ แก!! มันถูกเว่ย หวยออกสองหก
เว่อ
/ จริงๆเว้ยย เมื่อเช้าเรานึกได้เลยฝากจี้มันซื้อ แล้วตะกี๊เช็ค เม่ง เราถูกด้วยอะแก๊
บ้า เพี้ยนน ไม่จริงอะ!!
/ จริง แกเช็คเดะ เพิ่งออกตะกี๊! เราได้มาสองพันอะแก๊
เฮ้ยทุกคน แตงบอกหวยออกสองหก  !!!!!
 
เมื่อพบว่าเป็นเรื่องจริงแล้ว หลังจากนั้นเกิดจลาจล
เสียงดังวุ่นวายไม่เป็นอันทำงานกันไประยะใหญ่ๆ
สรุปได้ว่าทริปเมาของชาวเรานั้นมีการให้โชคกันเกิดขึ้นได้ด้วย
แม้แต่คุณพินยาดาเอง พอรู้เรื่องก็เริ่มกลัวตัวเองขึ้นมา 555
ไม่เป็นไรนะป่าน มีทริปที่ไหนอีกกุจะอัญเชิญไปด้วยทุกที่ไม่มีพลาด
คุณป่านเป็นศูนย์รวมใจของพวกเราทุกคนชาว TMi เสมอมา
 
เสียดายถ้าคราวนี้บ้าจี้ซื้อแบบแตงซี่คงได้ตังมากินหนมและ [...]