Conversation with Juk

วันนี้คุณจั๊กค้นพบว่าตัวเองมีอะไรบางอย่างที่ชวนให้น่าหงุดหงิดใจมากๆ
ต้นกำเนิดของสิ่งที่ทำให้กุว้าวุ่นใจ
อธิบายค่อนข้างลำบาก
แต่ถ้าเป็นในนิทานโบราณ ภาพมันจะเป็นประมาณนี้
สาวน้อยหมวกแดงเดินเล่นอยู่ในทุ่งพลางร้องเพลงไปด้วย
/ลัลลาๆๆๆ สนุกจัง อากาศสดชื่น นกร้องจิ๊บๆ
วันหนึ่งมีคนเดินผ่านมาทักว่า เอ้ะ ทำไมเดินลัดสนามหละ เค้าห้ามนะรู้มั้ย
หนูน้อยหมวกแดงถามว่า เค้านี่ใคร
คนนั้นตอบว่า ก็ไม่รู้ ได้ยินมา
แต่อย่าเดินบนหญ้าอีกนะนังหนู มันไม่ดี แล้วนี่เก็บดอกไม้ด้วยหรอ ทำไม่ได้นะเนี่ยย
หนูน้อยหมวกแดงไม่แย เดินต่อไปพลางครุ่นคิด
/มันไม่ดี ไม่ดียังไง พ่อมึงเป็นเจ้าของสวนหรอ มีสิทธิอะไรมาห้ามกุ
แถมอีเค้าเนี่ย เค้าไหน ตอบไม่ได้อย่ามาเสร่อ
ในขณะที่จังหวะเดินช้าลง หัวกลับหมุนต่อมากขึ้น
/หรือที่อินั่นพูดมันจะจริง การเหยี่ยบย่ำสนามหญ้าอาจเป็นการกระทำที่หยาบช้า หรอวะ ไม่สิ ไม่เกี่ยว
ตอนนี้เสียงลัลๆล๊า เริ่มหายไป
/เอ้อ แต่ไม่เห็นมีใครวิ่งในทุ่งกันเลยนี่หน่า เค้าก็เดินกันบนถนนนู่น หรือว่า …มันจะไม่ดีจริงๆ
หนูน้อยหมวกแดงเริ่มเดินแฉลบออกข้างทางเล็กน้อย
/หรือว่ากุเป็นคนเห็นแก่ตัว self-center มองโลกในแง่ดีเกินไปและไม่สนใจคนอื่นวะั
ตอนนี้เดินบนหญ้าเริ่มไม่สนุกแล้ว
หนูน้อยหมวกแดงเริ่มมาเดินบนคอนกรีตแทนและรู้สึกอึดอัดใจกับสิ่งที่ทำมา
ขณะเดียวกันก็รู้สึกเหมือนโดนสายตาเลวร้ายทิ่มแทงตลอดเวลา
ตอนนี้ ความทรงจำดีๆตอนวิ่งเล่นในทุ่งหายไป
จากนี้ หนุน้อยหมวกแดงก็แค่แอบเอาขาแตะหญ้าทุกครั้งที่รู้สึกว่าจะไม่มีคนเห็น
จบนิทาน
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
สิ่งที่ทำให้ตัวตนของจั๊กหายไปทีละเสี้ยว ทุกวันๆ
จริงๆแล้วมันไม่ใช่คำพูดของอีลุงที่เดินผ่าน
(เพราะอีลุงอาจจะหวังดี/หัวโบราณ/เป็นบ้า/หรือแค่เป็นโลลิค่อนอยากเข้ามาคุยด้วยก็ได้ ใครจะไปรู้)
แต่เป็นเพราะความคิดของกุเองที่รับสิ่งนั้นเข้ามา
เมื่อนานแต่ไม่นานมากมาแล้ว
เคยมีคนที่จั๊กเคารพคนหนึ่งบอกว่า
ข้อดีของเบลล์คือเบลล์เหมือนฟองน้ำรู้เปล่า
เปิดรับสิ่งรอบตัวง่าย เธอเลยหัวไว สอนอะไรก็เลยง่าย ไม่มีกำแพง
แต่ว่าบางอย่างก็ต้องเลือกที่จะรับ หรือ ไม่รับ ด้วยตัวเอง
ถ้าซึมซับทุกอย่างมาหมดเบลล์จะงง รู้เปล่า
วันเวลาก็ผ่านไป
ช่วงชีวิตก็ผ่านเลย
น้องจั๊กก็ได้ค้นพบว่า
โอเค
ถูกต้องอะพี่
ถูกต้องที่สุด
T_T
หนูสับสน และงงงวยมาก
วันนี้เป็นวันที่มีโหมดนั้นในหลายๆเรื่อง
เรื่องงาน
เรื่องแฟน
เรื่องทางเดินชีวิตตัวเอง
เรื่องครอบครัว
บางทีความทุกข์ของกุก็อยู่แค่คำถามในหัวที่วนไปวนมาว่า
อันเนี้ย ใช่รึเปล่า
สิ่งนี้ ดีรึเปล่า
ที่ทำอยู่เนี่ย ถูกรึเปล่า
ถ้าไม่ใช่ ไม่ถูก กุต้องทำยังไง กุจะทำยังไงได้ อะไร ทำไม
ซึ่งจุดเริ่มต้นของคำถามทั้งมวล
มักจะเกิดจะคำพูดเล็กๆ การกระทำน้อยๆ ของคนที่อยู่รอบตัว เป็นตัวจุดประกาย
เพื่อนพูด [...]