Entries from March 2009

29/03/2009

ออกบิน

 
 
 เย ได้รูปมาแล้ว
 
 
เตือนก่อนว่าวันนี้นกเยอะมากๆ
มีแต่นกๆๆๆๆๆ
แนะนำว่ากดเข้าไปขยายใหญ่จะดื่มด่ำได้ยิ่งขึ้น
ปกติไม่เคย upload ไซส์ใหญ่นะ เสียเวลา
แต่พอขยายใหญ่ๆยิ่งชอบอะ คราวนี้เลยยอม
(แม้จะได้ค้นพบว่าแสกนเน่อของที่ร้านอัดรูปเม่งขนแมวอย่างเยอะ)
 
พรึ่บพรั่บๆๆๆ
 
 
 
 
 
ยินดีต้อนรับ
Hello Siberians!
Meets the Birdy Army
 Nikon F80 / Fuji 100

ฮาย นก
 
 
 
 
 
 
 

มองกล้องด้วยนะ
 
 
 
 
 
 

เยๆๆๆ นกๆๆๆ
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

 
ชมอาทิตย์ตก
 
 
 
 
 
 
 
 

โพส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

คนนี้สวยนะคะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

ชอบรูปนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ป๊ะป๋าแขยง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ชั้น เริ่ด เชิด เชิด
 
 
 
 
 

ส่วนคนนี้นี่มาแรง
 
 
 
 
 
 

 
สวยเนอะ
เพิ่งรู้ว่าถ่ายรูปนกก็สนุกดี
 
 
 
 
พักนี้อัพเดทก็ไม่มีอะไร แค่ปวดหลังมากๆ เป็นอาการคุณป้า
คาดว่ามาจากการขับรถ มั้งนะ แต่ไม่รู้ว่าเกี่ยวกะตอนทำคอมกะนั่งผิดท่าด้วยรึเปล่า
เวลานั่งนานๆ พอลูกปุ๊บจะปวด จี๊ดๆ เป็นคุณป้าจั๊กๆ
อ้อ แล้วก็ช่วงนี้ที่หายๆไปเพราะไปเรียน Micro MBA ที่จุฬากะแอนน์ หู้ และพี่โอ๊ต
หนุกดี แต่เรียนทุกวันจันทร์ถึงศุกร์
ตอนดึก กลับบ้านปุ๊บ สลบเหมือด
เสาร์อาทิตย์นี่แฮ้บปี้มาก
เพราะได้ที่ทุกอย่างที่อยากทำแต่ไม่ได้ทำระหว่างอาทิตย์
 
แปลกดี คือตั้งแต่ทำงานมา กุไม่ค่อยได้มีความรู้สึกถึงเสาร์อาทิตย์
เพราะตอนไปทำงานมันก็เหมือนเป็นชีวิตประจำวันที่ทำแบบเป็นธรรมชาติ ไม่มีตารางกำหนด
ช่วงวันหยุดก็ยังทำไรไปเรื่อย สรุปคือจะวันไหนมันก็เหมือนๆกันอะ
แต่ตั้งแต่เรียนหนังสือนี่ เช้ามาไม่อยากตื่น เหนื่อย
แล้วจู่ๆก็รู้สึกชอบวันศุกร์มากๆ 55
นึกได้ว่าสมัยอยู่มาแตร์กุก็มีอาการนี้ คือเบื่อการไปโรงเรียน แต่คือขั้นพี๊ค
การตื่นเช้าไปเรียนเป็นความทุกข์ทรมานรายวัน
กุเกลียดการนั่งใน class (ก็เลยหลับซะส่วนใหญ่)
วันนึงเม่งมีตั้ง 9 คาบ อะไรนักหนา พอกันที
(แต่ตอนไปเมกาอะ เปิดโลกทัศน์มาก
ไม่รู้เป็นไรอยากไปโรงเรียนทุกวัน ช่วงวันหยุดนี่จะเซ็งพี๊ค สลับกัน
คงเพราะแรดอยากเจอเพื่อน และเรียนก็เหมือนไม่เรียน
แถมทำไรไปกุก็ดูฉลาดหมด 555
เป็น [...]

29/03/2009

บันทึกเขาค้อ

 ถ่ายไว้นานจัดจนลืม
วันนี้นั่งจัด folder ในคอมแล้วเจอ
เอามาให้ดูเล่น
ต้นไม้สวย
สีน้ำตาลๆๆ
ชอบๆ
คิดถึงจัง

ทะเลหมอก

 

ดูตั้งอกตั้งใจ

แอมมิลี่โดด

กอดกันๆ
 
วันนี้ไปบางปูกะคุสซิ้ม
ไปดูหมู่มวลนกที่อพยพมาจากไซบีเรีย
จริงๆคือไปชิว
 
ตอนแรกนึกว่ามันจะบินผ่านเป็นขบวนจากไกลๆ
ผิดเลย
ไปถึงเจอกองทัพนกบินฟาดหน้า
ผึ่บผั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แกว๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
น่ากัวมาก คือเม่งบินต่ำมาก วนไปวนมา
ผึ่บผั่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แกว๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
….. ก็อึ้งไป
โดนนกฉี่ใส่ด้วย คิดว่านะ มันใสๆ
กี๊ด
 
 
แต่เอนี่เว
ถือเป็นภาพที่ตื่นตาตื่นใจมากๆ ถ้าไม่กลัวนกก็ลองไปดู
อยู่ในสถานตากอากาศบางปูอ่ะ ชิวดี คิดว่าฮิตๆกันในช่วงเซเว่นตี้ส์
นพบอกเค้าชอบไปเต้นลีลาศกัน ป๊าเคยพาไป
แต่ตอนนี้มีแต่สก๊อยนะเท่าที่เห็น 55
 
ถ่ายรูปหมดไปสองม้วนภายในเวลาอันรวดเร็ว
มันแกว๊กๆๆๆๆ จั๊กก็แชะๆๆๆๆๆ สู้กัน
ไม่รู้จะติดอะไรบ้าง นกเม่งบินเร็วสัด
พรุ่งนี้จะเอาฟิล์มไปล้าง
เดี๋ยวเอามาให้ดู ถ้าถ่ายติดนะ
 
เย่
ไปและ
พรุ่งนี้พาเดอะแก๊งและผีร้ายไปฉะเชิงเทรา
ออนทัวร์ๆ
 
รักเสมอแม้ไม่ค่อยได้มาอัพ
>3<
แหยะๆ

15/03/2009

แบบว่า ลุยลุย

แบบว่า แค่จะแวะมาบอกว่า
หายนอยละนะ
คือเปืดมาทีไรก็เจอแต่หน้านี้
อันที่จริงชีวิตดีขึ้นแล้ว
แค่ปั่นป่วนในพุง
ตื่นเต้น
เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกว่า
อะไรแกรนด์ๆ กำลังจะเข้ามา
ตอนนี้อยู่ในช่วงเตรียมรับมือ
พร้อม
สามมม สี่
หนึ่ง สอง
หนึ่ง สอง สาม
หนึ่ง สอง
หนึ่ง สอง
หนึ่ง
สู้!
>3<
รักนะเธอๆ
เย้วๆๆ

07/03/2009

It’s time to move on

เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
เบื่อ เครียด เขียนบล๊อก.
 
 
 
 
 
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
บล๊อก
 
 
 
 
ช่วยไรกุได้ปะเหนี่ยย
T_T
 
 
 
 
 
ไม่มีอะไรก็เพียงแค่คิดเรื่องความเป็นไปของชีวิต
มีขึ้นมีลง
นี่ก็คือลง
เครียดอีกและ
กุอายุยี่บสี่และแต่ชีวิตยัง
ไป.
ไม่.
ถึง.
ไหน.
กัน.
เลย.
 
 
 
 
 
อุ๊ยดาวตก
 
 
 
 
 
โอเค
เรื่องน่ายินดีก็มี อาทิเช่น
พรุ่งนี้พี่แก๊บเบอรี่แต่งงาน
ป๊ากับมู่ยังรักกันดี
TMi ก็ยังร่าเริงกันได้
ได้คอมกลับมาแล้วหลังจากเอาไปซ่อมร่วมเดือน
ตะกี๊ดูคอนเสิร์ทเอเอฟก็ร้องเพลงประสานไม่เพี้ยน
แม่บ้านที่ทำงานดีมากแต่ขอหยุดงานไปช่วงปีใหม่เค้าก็ได้กลับมาแล้ว
อ้อ คุสก็สอบไอเอ้วได้ตั้ง 6.5 แหนะ
ชั้นยังมีบ้านอยู่ นั่งห้องแอร์
โลกก็ยังไม่แตก
จะกลัวอะไร
 
 
 
 
 
 
สู้ๆสิวะจั๊ํก
อย่าไปยอม
 
 
 
 
เกิดเป็นคนทั้งที ยอมแพ้ได้ไง
ได้ไง
ได้ไง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ชีวิตชั้นมีมูลค่าพันห้าร้อยบาท บวกศูนย์อีกแปดตัว