ตื่นเต้น

หนู

อยาก

ได้

เจ้า

นี่

.

.

.

.

ถ่ายวีดีโอได้ด้วย

สีัสวยด้วย

ง่อยด้วย

พลาสติกก๊องแก๊งด้วย

หวะหวะว๊าว

.

.

น้ำยายไหยย

.

.

.

.

.

.

ปาป้าเอา link มายั่วยวน

http://www.superheadz.com/digi2/gallery.php

เห็นแล้วรักเลย

ตื่นเต้นเหมือนตอนพบรักกับ LCA เมื่อ 5 ปีก่้อน

.

.

.

เก็บตังซื้อด่วน

6500 แหน่ะ!!

จ๊ากกก

ปวดท้องเพราะล่ก

สรุปข่าว เมื่อวานก็ยังไม่ได้โทรหาพจบ.เลย เอาอีกแล้ว

วันนี้โทรเลยจั๊กกี้

เดี๋ยวจะมีการออกไปทำงานให้ลูกค้ารายเก่าเก๊ากึ๊ก

นัดบ่าย 2 เบื่อมากเพราะช่วงนี้คอมพัง คือจอเสียใช่ปะ

ต้องต่อจอใหม่ เอาคอมออกนอกสถานที่ไมไ่ด้

ต้องขโมยคอมมู่ใช้ แล้วไม่ค่อยถูกมือ

เอ้อวันเสาร์ไป งานเรียนต่อ มา

ไปคุยกับพวกยูที่เล็งๆไว้เป็นแผนสอง

คนเยอะมากรุมทึ้งโบรชัวร์ยังกะรายการลดราคาสินค้า

กลัวมาก ไม่อยากไป อังกฤษน่ากลัววววว 555

คนเยอะเกิน เดินเบีัยดกัน

เมื่อวานไปเลี้ยงบ้านเด็กพิการกับนพและญาติๆนพ

ญาตินพเป็นเด็กอินเตอร์ คุยกันเป็นภาษาอังกฤษ

แล้วก็ไปดูสวนทิวลิปบ้านมัน สวยดี ดอกไม้เต็มเลย

(ไปดูได้อยู่แถวเซ็นทรัลแจ้ง ค่าเข้ายี่สิบบ่ะ)

มีกังหันมีวัว(ปลอม) มีแขกพูดอังกฤษ

รู้สึกไม่เหมือนอยู่เมืองไทย

ปาป๊านพให้ดอกไม้มาสามต้น

(มีต้นนึงตอนเอากลับมายังตูมๆตื่นมาแล้วบานพรึ่บเลย น่ารักดี)

เสร็จปุ๊บไปบอมเบบลูกัน

เปิดเพลงบอลลิวูดและก็เต็มไปด้วยต่างชาติ

นี่ก็อีก ลูกค้าจากดูไบโทรมาคุย

ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง มึนมาก ต้อง what what what ตลอดเวลา

เค้าอาจจะคิดว่ากูฟังภาษาไม่ค่อยออก เป็นโง่ๆ

จริงๆฟังออกแต่มันบรึ๋มบรึ๋ยมากเลยมึน

ดูไบชอบพูดเรื่องเงินว่ารวย

เึค้ารวยเค้าเก๋เค้าคูลเค้าทำงานให้โรงแรมที่เริ่ดที่สุดในโลกชื่อไรซักอย่าง

ถามกูรู้จักมั้ย กูบอก เอ่อ ไอด้อนโน เค้าก็อึ้งไป จั๊กขอโทษ

เค้าดูน่าสงสัยนิดนึงแต่ก็ลองทำงานกันดู ไม่เสียหายอะไร

อาจเป็นความต่างทางวัฒนธรรม

ถ้าเค้าเป็นอย่างที่ว่าคือ มีใจ มีเงิน จั๊กก็ดีใจ มีงาน

แล้วตกลงเราอยู่เมืองไทยรึเปล่า ทำไมเราไม่ได้พูดภาษาไทย

ทำไมคะ ทำไม

ดีนะที่ไปเอเอฟเอสมา ขอบคุณเอเอฟเอส

ไม่งั้นคงทำงานไม่ได้คุยกับใครไม่รู้เรื่อง

โลกนี้เป็นเมลติ้งผ่อด จริง จริง

.

.

.

ไปและ

ปวดท้องเพราะล่ก

แล้วยังจะมาเขียนไรอีกเนี่้ยย

จั๊กเอง

รักซาเหมอ

รายงานแผนการลับระหว่างประเทศ

ประเทศเบลล์กับประเทศจั๊ก

มาโน้ตไว้ในที่สาธารณะว่า

.

.

.

1. วันนี้จะโทรหาพจบ.เพื่อให้เขียน reccommendation ให้

เขินมาหลายวันแล้ว วันแต่เขินเดี๋ยวไม่ได้เรียน

.

.

2. เดือนมีนาคมจะซื้อ macbook เป็นของขวัญให้ตัวเอง

หลังจากที่ใช้น้องเอชพีมาร่วมสามปีครึ่ง

.

.

.

3. อยากได้ BB ไว้แชทกับเพื่อนบ้างอะไรบ้าง

อยากอินเทรนด์บ้างอะไรบ้างบ้าง

อันนี้ไม่ได้จะซื้อแต่มาบ่นๆเผื่อมีคนซื้อให้

.

.

.

.

4. จัดตู้เสื้อผ้าที่บ้านให้เรียบร้อย

ตอนนี้เหมือนสมรภูมิ

พ่อไม่แม่ภูมิใจ

.

.

.

.

5. เดินจากบ้านไปคอนโดทุกวันเป็นการออกกำลังกาย

โดยทำงานที่คอนโดเท่านั้น ถ้ากลับบ้านก็คือนอน

จะได้เอาชีวิตปกติกลับมาซะที

ไม่งั้นตั้งแต่ทำงานอยู่บ้านก็รู้สึกเหมือนต้องทำงานตลอดเวลา

.

.

.

.

.

6. เดือนมีนาจะหางานเป็นพนักงาน Temp

ทำกราฟฟิคให้บริษัทดีๆที่ไหนซักแห่ง

ดีๆแปลว่า ทำงานdesignที่ดี ระบบดี สังคมดี ทำแล้วสนุกดี

เพราะอยากเจอผู้คนใหม่ๆแล้ว เป็นการสนองนี้ดด้านsocial

ทำงานคนเดียวสิวขึ้น เบื่อ

ใครมีที่ไหนแนะนำบอกหน่อยนะฮ่ะ agency ก็ได้

.

.

.

.

7. ไปตรวจร่างกายภายในกลางเดือนนี้

เกิดมาไม่เคยตรวจคอเรสเตอรอลไขมงไขมันอะไรไม่มี

อยากตรวจบ้าง อยากรู้ว่าทำไมสิวขึ้น (ไม่จบ)

ทำฟันด้วย คิดว่าไม่ได้หาหมอฟันมาครบสองปีแล้ว

ยังเคี้ยวข้าวได้อยุ่นี่เรียกว่าบุญปาก

.

.

.

.

.

หมดและ รายการสำคัญๆ

นอกนั้นก็เป็นเรื่องงาน ขอไม่พูดถึง

ไปและ หิวข้าว

ขอให้ทุกคนชีวิตดีมีความสงบสุขในใจ

เสารือาทิตย์เที่ยวให้หนุกนะ

รักก่ะ

จั๊กก้า

รวมฮิตแห่ง 0110

สวัสดีค่ะ รายการจดเรื่องน่าจำประจำเดือนนี้ขอนำเสนอ

วิถีชีวิตจั๊กโก้ ณ.เดือนมกราคมที่ดูยาวนานสิ้นดี

.

.

1. ได้แฟนใหม่

วันเกิดแฟนใหม่พาไปเลี้ยงที่เจดการ์เดน เต้าหู้แด่เต้าหู้ หร่อย

ใช่ค่ะ จั๊กมีแฟนใหม่

แต่หน้าเหมือนเดิมนะ ชื่อก็ชื่อเดิม

แต่เพื่อความสดชื่น

ก็ขอสรุปว่าได้แฟนใหม่ ที่เอาใจเก่งมาก

สงสัยเพราะตอนปลายปีที่แล้วมีเรื่องทะเลาะกัน

และโดนแฟนสาว (เก่า) ทำเรื่องซะปวดหัว

เนื่องจากแฟนสาว (เก่า) เกิดรู้สึกว่า

เราคบกันมานานเกินไปแล้วช่างน่ากลัวชั้นต้องลงเอยกะเธอจริงๆหรือนี่คบกันต่อไปแล้วจะไม่เบื่อเหรอเธอจะเปลี่ยนไปมั้ยเธอต้องเปลี่ยนไปแน่แน่เดี๋ยวชั้นก็ไปเรียนต่อแล้วถ้าเธอมีคนใหม่ชั้นไม่ขึ้นคานเหรอวะแล้วนิสัยแบบนี้เราจะอยู่กันได้ยังไงอย่ากระนั้นเลยเลิกกันดีกว่า

ประมาณนั้น…

บ้าบออยู่หลายวัน

แต่ในที่สุดก็ปรับความเข้าใจกันได้

ทำให้ได้โอกาสมาปรับสมดุลความสัมพันธ์กันซะใหม่

สำหรับดิชั้นเอง ก็ได้ลดละเลิกความขี้กลัวในความสัมพันธ์ระยะยาว

แล้วได้สรตะใหม่ว่า

อนาคตจะยังไงก็แล้วแต่ ไม่มีใครรู้

ขอทำตอนนี้ให้มีความสุขก็แล้วกัน

if you’re in, I’m in.

จูโน่บอกมา

.

.

.

.

.

2. งานตัวที่ยาวที่สุดในชีวิตได้สำเร็จลงด้วยดี

ขอไม่เปิดเผยนามลูกค้า

แต่เป็นงานออกแบบหนังสือที่ทำมาร่วม2ปี! ขอร้อง มีเหรอ! มี!

จะทิ้งหลายรอบแล้ว

เพราะมันเกิน conditionในสัญญามามาก

และที่สำคัญคือขาดทุนมาก

แต่ก็ฮึดว่า เอาวะ เริ่มมาต้องให้จบ

ตอนพิมพ์เสร็จ ส่งของเสร็จ

อยากยืนร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีหรืออะไรก็ได้

แบบ เฮ้ย จบแล้ว!!

จบงานนี้ได้ทำให้ได้บทเรียนว่า

ถ้าจะทำหนังสือรุ่น หนังสืออะไรก็ตามที่มีข้อมูลมากๆ

ถ้าลูกค้าสรุปข้อมูลไม่เสร็จ ก็อย่าเพิ่งลงมือทำอะไร

รออย่างเดียว อย่ายุ่งเกี่ยว อย่าเอาcontentครึ่งๆกลางๆมาอยู่ในมือ

และอย่าพยายามสวยเข้าไปช่วย (ยกเว้นว่ารวมค่าแรงอยู่ในราคาแล้้ว)

วางเส้นกรอบให้ชัดเจนว่าหน้าที่เราคือ designer

ยังไงก็ดี

ขอบคุณทุกฝ่ายที่ทำให้หนังสือเล่มนี้ออกมาได้

ขอบคุณพี่โน้ตพี่โวลต์ที่ช่วยกันแก้หน้ามืดหน้ามึน

ขอบคุณพี่บิ๊กที่พิมพ์งานได้ดีไม่เคยมีปัญหา

ขอบคุณพี่ๆที่ภาควิชาและอาจารย์ที่ตรวจพรูฟ

ยอดเยี่ยม ยิ่งใหญ่ เกรียงไกร!

ขอให้สิวหาย

.

.

.

.

3. ส่ง Portfolio ไปที่ HDK

Gothenburg, Sweden

ขังตัวเองอยู่คอนโด3วัน เป็นคนบ้า หัวฟู

จริงๆทำอะไรก็ไม่ยากเท่าเขียน SOP

ด้วยความทีั่ดิชั้นเป็นคนพร่ำเพ้อเป็นนิสัย เลยเขียนออกมาแรกสุดได้ 4 หน้า

แล้วก็ตระหนักได้ว่า โอเคเค้าอาจจะไม่ได้อยากรู้ต้นตระกูลของจั๊กอะไรขนาดนั้น

ก็ลดมาเหลือ 2 หน้า (พยายามให้เป็นหน้าเดียวแต่ทำไม่ได้)

ขอบคุณทิมมี่ หยิ และพี่นนท์ที่ช่วยแก้จนสวยงาม

แวะไปซื้อกระดาษ Antalis มาพิมพ์ กองละพันห้า

ปริ๊นท์ผิดทีน้ำตาแทบไหล

ถือซะว่าเป็นการลงทุนเพื่อการศึกษา

ถ่ายบนแท๊กซี่ ก่อนส่งให้ DHL ค่าส่งสองพันเจ็ด ขอบคุณ นี่ก็ลงทุน

ส่งไป2สาขาแต่อันที่อยากเรียนคือ Child Culture Design

ถ้าได้ไปเรียนจั๊กจะกลับมา redesign หนังสือให้กระทรวงศึกษา

ให้เด็กชาวไทยเรียนหนังสือกันอย่างมีสไตล์ มีประเด็น และร่าเริงนะคะ

wish me luck ด้วย

.

.

.

.

.

.

.

4. คู่มือบริืหารเงิน

วันก่อนไปเดินร้านหนังสือ

เจอสิ่งนี้

เล่มส้มนั่นช่างโดดเด้งเตะตาเหลือเกิน

พอเปิดดูก็พบว่า เป็นหนังสือที่สอนเรื่องการบริหารเงิน

หาเงินอย่างไร เก็บเงินอย่้างไร ทำอย่างไรให้เงินงอกเงย

โดยที่มีภาพประกอบให้อ่านได้ง่ายๆ

ชวนให้นึกถึงหนังสือ EARN concept ที่เคยอ่านเมื่อปีที่แล้วเสียนี่กระไร

ซึ่งนั่นเป็นหนึ่งในหนังสือที่ชื่นชอบถึงขั้นเองมาโพสลงในblogนี้

วันอิ่มอิ่มวันหนึ่ง << เดือนพย.ปี08

แต่เดี๋ยวก่อน! นี่มันแปลกมาก

นอกจากลายเส้นจะเหมือนๆกัน ตัวละครชื่อเดียวกัน

สำนักพิมพ์ก็ดันชื่อ EARN concept

สงสัยเป็นคนเขียนคนเดียวกัน

อ่านดู special thanks มีการพูดถึงคนชื่อเบลล์ด้วย ช่างบังเอิญจริงๆ

ที่ปรึกษาฝ่ายศิลปกรรมก็ชื่อเดียวกันกับจั๊ก เอ๊ะ

มันแปลกมาก

หรือว่า

หรือว่าา

คุณคนเขียน EARN concept จะเข้ามาอ่าน blog ของเราในวันนั้น และทำให้เราได้รู้จักกัน และทำให้คุณคนเขียน EARN concept กลายมาเป็นพี่ชายที่จั๊กรักและเคารพมากคนหนึ่งเพราะเลี้ยงหนมน้องบ่อยมากและคอยให้คำปรึกษาทุกเรื่องไม่ใช่แค่เรื่องการเงินเท่านั้น และทำให้จั๊กได้มีส่วนร่วมในการช่วยออกideaในการทำหนังสือเล่ม 2 นี้ รวมถึงทำให้กลายเป็นหนังสือที่มีสีส้มสะท้อนแสงแยงตาแบบนี้อีกด้วย?

มันเป็นไปได้หรือนี่!

.

.

.

=D

อย่าลืมอุดหนุนได้ที่ซีเอ็ดบุ๊กทุกสาขาฮ่ะ

.

.

.

.

.

.

ประมาณนี้ของเดือนมค.

นอกจากนี้ยังมีเรื่องจุบจิบตาม keyword ดังนี้

คุณดูไบ

เรื่องเครียดของเพื่อนสาว

ไปเที่ยวกับแก๊งเพื่อนนพ

งานบวชออย

วันเกิดหยิ ขำห้างแตกที่ coffee bean

นพซื้อแป้งลอร่ากับชุดล้างหน้่าซิเซโด้ให้

แสดงถึงความใส่ใจให้แฟนหน้าตาสวยงาม

เรื่องชีวิตรักของดิชั้นกับการตัดสินใจของปะป๊า

เด็ก3เผ่าดอยแม่สะลอง ทำไมพี่ไม่เป็นครูหละคะ

หมอสิวเลเซอร์หน้าเป็นรู

และอื่นๆ

.

.

.

.

สวัสดีเดือนกพ. จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างนะ

ขอให้เ็ป็นเดือนที่แสนดี อ่อนโยน และโรแมนติก

รักนะ เสมอ

=)

เมืื่อแฟนของคุณรักคุณมา5ปีเพราะว่า

วันนี้คุยกับนพ

ถามเรื่องไร้สาระสไตล์หญิงสาวว่้างงาน

ถามจริง เธอชอบไรในตัวชั้นวะ

เอ่ออออ ไม่รู้ดิ ก็ชอบ

เอาแบบจับต้องได้ดิ

ก็… ชอบที่เขียนได

เกี่ยวไรวะ

เราชอบอ่านอะไรที่เบลล์เขียนอ่ะ หนุกดี

เธอคบกับชั้นเพราะชั้นเขียน blog เนี่ยนะ

อือ ก็ชอบเพราะตรงนั้น

…

อ่านแล้วรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไร แปลกดี อยากอยู่ด้วย

… แล้วปกติล่ะยะ ยังไง

ก็ชอบหมดอ่ะ 555 แต่บางทีเบลล์เขียนแล้วดูเป็นตัวเองกว่าพูด

อืมม มันก็ใช่

ตอนแรกเราชอบเบลล์ก็เพราะอ่านอะไรที่เบลล์เขียนเนี่ยแหละ

(ฉุน) แล้วนี่เดี๋ยวนี้ชั้นไม่เขียนไดเขียนblogอะไรแล้ว เธอยังมาอยู่กับชั้นทำไม๊!

เอ้อ นั่นสิ เขียนสิ รออ่าน

… ว๊ากกกกกกก

.

.

.

.

.

ไร้สติ

สรุปนะคะ อิคนที่นั่งหน้าจอเขียนสิ่งนี้อยู่เนี่ย

เป็นเพียงตัวสำรอง ไว้ฆ่าเวลา

ตัวจริงคืออีที่อยู่ในได

แล้วดิชั้นควรทำไงกับชีวิต

ควรหึงมั้ยอะไรยังไง

เอาวะ

เลยมาอัพ blog หน่อยแล้วกัน

วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

.

.

.

.

.

.

.

รักนะ

สุดโง่

.

.

.

.

ปล. เนื่องจากคำตอบข้อแรกไม่เป็นที่พอใจ

จึงคาดคั้นออกมาได้อีก 3 ข้อ ได้แก่

นพรักเบลล์เพราะ

1. เขียนได

2. กลม (ซีเรียส)

3. เป็นคนที่มีค่าเป็นกลาง พอดีๆ

4. เลี้ยงง่าย ให้ไรก็กิน ให้ไรก็เอา

มันดีมั้ยวะ ยังเงี้ย

น้องRocketขึ้นเขียง

ผักน้อยก้อนนี้

เป็นของขวัญที่ได้รับมาจากสวนผัก Amo-i byคุณมิรุ

อดีตอัฉริยะบุคคลด้านกราฟฟิคแห่ง TMi

ที่ผันตัวไปทำไร่ทำสวนปลูกผักปลอดสารพิษ 555

ได้ยินคำร่ำลือมานานมากแล้ว ว่าเลี้ยงด้วยความใส่ใจยิ่ง

เห็นเวลาจะคุณมิรุจะไปตัดทีดูเหมือนไปทำร้ายลูกตัวเอง

หรือเวลาไปเที่ยวกันแล้วฝนตกแดดออกก็จะเป็นห่วงลูก

ฝากฝังให้คนให้ข้าวให้น้ำ

เวลาโดนแดดเหี่ยวตายไปก็จะมาเล่าให้ฟัง

ก็ผูกผันกันมาก่อนได้ถุงนี้มาแล้ว ผักน้อย

ตกลงก็เลยไม่กล้ากิน

เปล่า

ก็กิน

.

.

Review สินค้า

เป็น rocket ที่ใบใหญ่มาก เกือบเหมือนกินคะน้า

กรุบเต็มปากและนิ่มกำลังดี

กินกับน้ำสลัดโชหยุกับกุ้งลวก

อร่อยมาก

หอม สด สะอาด

สุดยอด

สมเป็นผักที่ปลูกด้วยความรักจริงๆ

.

.

.

.

ปล. ไม่ได้เป็นหน้าม้า แค่อยากกินผักฟรีอีก 555

ฝันฝันฝันของฉัน

print print พอร์ทไปทำไม

แค่เลือกงานก็เมื่อยเมื่อยเมื่อย

ไม่ต้องเขียนได้มั้ย SOP

ไม่ต้องเขียนได้มั้ย CV

แล้วก็ไม่ต้องส่งไปรษณีย์

ขอแค่รอฟังข่าวดี

ผลสอบดีลิเวอรี่

เตรียมไปเรียนฟรีฟรีเลยก็แล้วกัน

เยเยเย

.

.

แบ๊กทูเรียลลิตี้

ก้าวที่แล้วและก้าวต่อไป

ตีสองแล้ว ได้เวลาพร่ำเพ้อ

ช่วงนี้ก็มีไปเที่ยวเช่นเคยตามที่ต่างๆ

มีไปปาย ไปเขาใหญ่ แล้วก็เชียงรายล่าสุด

เชียงรายนี่ไปทำบุญกับ 3 หมู่บ้านชนเผ่า

เด็กน่ารักมาก ใสมาก อยากเอากลับบ้าน

คิดว่าจะต้องไปอีกแน่แน่

เรื่อง TMi ตอนแรกว่าจะปิดงบให้ทันเดือนธค.

แต่ทำไม่ได้ งานไม่จบ และเงินไม่เข้า

ก็ออกแนวปลงๆว่าเอาวะทำดีสุดแล้ว

และพูดตามตรงค่อนข้างเหม็นเบื่อกับเรื่องการปิดบริษัทนี้มาก

เหมือนทำอยู่คนเดียว

(ก็ใช่ ทำอยู่คนเดียวหนิ เออออ)

ที่ใครๆบอกว่าปิดบริษัทอ่ะยากกว่าเปิดร้อยเท่านะ

จริงๆเห็นด้วยครึ่งนึง เพราะมันก็ไม่มีอะไรมากอ่ะ สรุปบัญชี ขายของ

แต่มันเหนื่อยง่าย เพราะยิ่งใช้เวลามาก ยิ่งเสียเงินมาก

แล้วก็ไม่มีแรงขับเคลื่อนเชิงบวก ในเคสของดิชั้นนะ

มันจะออกแนวความคิดว่า เมื่อไหร่จะจบซักทีวะะะ

นั่นแหละ ที่ทำให้นอย ยิ่งนอยมันก็ยิ่งอืด

บางทีก็อยากทิ้งเม่งเลย ดูซิว่าถ้าทิ้งไปเลยไม่ทำอะไรมันจะเป็นยังไง

แต่ด้วยความงกเงินกลับสรรพากรมาปรับเลยฮึดสู้ต่อ 55

ผ่านมาห้าเดือนแล้ว ช่วงนี้สิวขึ้นมหาศาล

แก้อาการเครียดฝังในด้วยการใช้ชีวิตที่ชอบและอยู่กับเพื่อนที่รัก

ก็ช่วยได้บ้าง หน้าเลยยังไม่เน่าเฟะ

.

.

วางแผนไว้ว่าจะเสร็จภายในมีนานี้ แล้วมาเคลียร์ตังกัน เรื่องจะได้จบๆ

พูดถึงเรื่องนี้มีคนถามว่าทำบริษัทนี้แล้วได้อะไรบ้าง ในแง่บทเรียนนะ

มี 3 ข้อที่ได้ชัดเจนแจ๋วแหวว อ่านออกเสียงนะคะ

1. จงทำธุรกิจกับคนที่มีปัจจัย 3 ข้อนี้ครบถ้วน

เงิน/skillที่ใช่/ความเชื่อใจ

ถ้ามีไม่ครบมันต้องมีข้ออื่นที่โดดเด้งมากๆ

ลองดูตัวอย่างต่อไปนี้

มีเงินอย่างเดียวไม่เข้าใจไม่มีskill /เอ่้ออ อย่า

เชื่อใจกันได้แต่ไม่มีเงิน(มากพอ) /เอ่อออออ

มีskillแต่ไม่มีใจไร้ความรับผิดชอบ /ออดดดดดด

เป็นต้น

ในเคส TMi นี้แรกเริ่มเดิมทีทุกคนมาแบบ ใจ ใจ ใจล้วนๆ

มาถึงจุดนึงที่มันไปต่อไม่ได้คือเรื่องของเงินและ skill

ลองคิดง่ายๆ

คือถ้าดิชั้นไปเรียนต่อ แต่ทุกคนทำงานออกแบบอยู่แล้ว มันก็ไปต่อได้

หรือแม้ทำงานออกแบบไม่ได้ แต่มีเงินมาต่อทุน มันก็ไปต่อได้เช่นกัน

เป็นเรื่องพลาดที่ basic มากเลยนะ แต่ตอนเริ่มมันไม่ได้คิดถึง

2. เรียนรู้สภาพของตัวเอง และวางแผนก่อนลงมือทำ

ตามภาษาชาวบ้านเรียก business plan

จั๊กเองก็เำพิ่งเข้าใจว่ามันไม่ใช่แค่เอกสารสวยๆไว้ยื่นกู้เงิน

หรือเป็น report วิชา marketing เท่านั้น

แต่มันจำเป็นอย่างยิ่ง ถ้าอยากให้บริษัทมันโต ทำกำไร และอยู่ต่อไปได้ยาว

เอาง่ายๆคือต้องรู้ก่อนเลยว่า ค่าใช้จ่ายต่อเดือนมีอะไรบ้าง เท่าไหร่

ต้องมี project เท่าไหร่ต่อเดือนเพื่อให้พอดีค่าใช้จ่าย และอีกเท่าไหร่เพื่อเป็นกำไร

และกำไรแบ่งไปทำอะไรบ้าง ไว้หมุน / จ้างคนเพิ่ม / ซื้ออุปกรณ์เพิ่ม โน่นนี่?

capacity ของมนุษย์ที่นั่งกันอยู่นี้ทำงานได้มากน้อยแค่ไหนต่อเดือน

และทุกอย่้างต้อง อ้างอิงความเป็นจริง

สุดท้ายที่สำคัญมากคือ ถ้าไม่รู้จะวางแผนยังไง ให้กล้าๆเข้าไว้

และไปถามเอากับคนที่เคยทำมาก่อน เค้าตอบได้

เปิดบริษัทก็เหมือนเลี้ยงหมา

เบื่อแล้วเอาไปปล่อยวัดไม่ได้ ต้องดูและเค้าไปจนวันตาย

3. เชื่อ guts ตัวเองเข้าไว้

คนที่ work ก็คือคนที่ work

คนที่ไม่work มันก็เป็นยังงั้นแหละ จริงๆ

บางที sense ของคนเราก็เชื่อถือได้นะ

แต่ไม่ใช่ first impression เจอกันครั้งแรกนะ

นั่นมันวัดอะไรไม่ได้เท่าไหร่ สำหรับดิชั้น

หมายถึงพอทำงานไปด้วยกันพักนึงจะรู้สึกได้

เชื่อเถอะ ความรู้สึกนั้นหนะ

supplier บางคนที่ขออะไรไป ตามให้ มีอะไรเดือดร้อนก็ช่วยกัน

ก็เป็นยังไงก็ยังงั้น รู้จักกันมา 5 ปีไม่เคยเปลี่ยน

และก็มีคนบา่งประเภทที่ อุ๊ยลืม เบลอ งง สัญญาแล้วหาย พูดแล้วไม่ทำ

เออ นั่น ตั้งแต่โปรเจคแรกที่ทำด้วยกันยันโปรเจคสุดท้ายก็เหมือนเดิม

หรือลูกค้าที่ดูทะเม่งๆ พูดจาสวยหรูแต่ขี้โกง ขี้ดึง ขี้เอาเปรียบ

พอรู้สึกได้แล้วก็อย่ารีรอ อย่าลังเล ที่จะตัดสินใจ

เพราะถ้ามัวแต่หวังว่าเดี๋ยวเค้าก็ดี เดี๋ยวมันก็คิดได้ เดี๋ยวก็ผ่านไป

เราก็จะเสียหายเสียตัวเสียใจกันไปซะแล้วนะฮ่ะ

 ———————————————————————————–

จบเรื่องเครียดบทเรียนแด่มนุษยชาติทั้งมวล

จริงๆนอกประเด็นมากเพราะจะมาเล่าเรื่องเรียนต่อ 555

ตอนนี้เริ่มทำ port ทำ application ส่ง

ได้ผลไอเอ้ลแล้ว ผลจากการเสียตังไปเรียนและฟิตอ่าน

ได้ 7.5 ดีใจมากกรี๊ดหน้าคอม

รู้สึกคุ้มค่าเงินที่เสียไป ไม่ต้องสอบใหม่

นั่งเลือกว่าจะสมัครที่ไหนบ้าง

ส่วนใหญ่ก็ sweden และ Holland ด้วยเหตุ 2 ประการ

1. มันเรียนฟรี /มีทุน

2. คอร์สน่าเรียน ไม่ต้องทำ report thesis

เป็นการ develop แนวคิดกับโปรเจคต่างๆ และก็ไม่เน้น commercial มาก

แรกเริ่้มเดิมทีตั้งใจจะไปเรียนเรื่อง branding หรือ design for business

แต่บอกตรงๆเบื่องานเพื่อขาย เพื่อตลาด ตอบกลุ่มเป้าหมายอะไรๆๆแล้ว

คือเชื่อใน impact ของมันนะ but I don’t believe in its value

esp. when it is for profitable corporation.

ส่วนเรื่องเอาตัวรอดหาเงินหาความสำเร็จไปวันๆ

ซีรีส์นั้นจบแล้ว ตัดไปแล้วตั้งแต่ตอนปิด TMi

อยากตั้งใจทำงานเพื่อความอยากของตัวเองบ้าง พูดสิ่งที่อยากพูด

.

.

2 ปีข้างหน้านี้ อยากทำแต่อะไรที่ means something

.

.

——————————————————————————

นอนคิดว่าจะให้ใครเขียน recommendation ให้บ้าง

ที่พอจะขอได้และแลดูเหมาะสมกับวาระโอกาสก็มี

1. ปะป๊าหรือมะม๊าพี่มาร์โก้ จบ RISD รุ่นเก๋า อาวุโส (designer)

2. พี่จิ เคยprojectด้วย ใจดีน่าจะขอได้ โคลัมเบีย (architect)

3. พี่จัมโบ้เจ้านายเก่า เป็นระดับเทพด้านวิศวะ ไม่ค่อยเกี่ยว (system engineer)

4. อาจารย์ใหญ่ ผู้สอนgraphicแก่พวกเรา

5. Stefan Sagmeister ฝันไปสิแก

6.พี่หมู หุ้นส่วน นายกสมาพันธ์สิ่งทอ (textile เกี่ยวเหรอวะ)

ว่าจะเลือกซัก 3 คนพอ

ส่งไปเยอะก็ดูยังไงยังไง เอาญาติมาเขียนรึเปล่า

มีแนะนำมั้ย ว่าพวกเอกสารแบบนี้เค้าอยากดูอะไรกันเป็นหลัก

(ตำแหน่ง/สายงาน/ความอาวุโสในหน้าที่การงาน/หรือการเกี่ยวข้องกัน?)

.

.

.

นั่นแหละ

ก็ไม่รู้จะลงยังไงนะที่สุดแล้ว

ขอพระว่า ขอให้ได้ไปในที่ๆเหมาะกับจั๊ก

ทีั่มีผู้คนและสถานการณ์ที่เราเข้าไปแล้วพอดี

เติบโต สนุก และคุ้มค่่า

เป็นที่ๆดีที่สุด ของจั๊กเอง

มันจะเป็นอะไรยังไงยังไง เดี๋ยวก็เจอกัน

รักนะเธอ

ก้าวไปอย่างมุ่งมั่นตั้งใจไฉไลงดงาม

ทุกท่านนะ

——————————————————————————

ปล. ขอบคุณพระเจ้าที่ให้หนูมีชีวิตที่มีความสุข

ขอบคุณที่เอาหนูมาหย่อนไว้ตรงนี้ ที่นี่ กับคนพวกนี้

Next station, anything would be just perfect

แด่ เจอโรม ดาวนส์

เจอโรมเป็นยังไง ในสมองของข้าพเจ้า

เป็นคนอายุ ห้าสิบปลายๆ ที่หล่อมาก และหุ่นดี

เดินเร็ว พูดเสียงดัง เวลามองตาเหมือนโดนมองทะลุได้

เวลาโมโหน่ากลัว มาก เอาเป็นว่าน่าเกรงขามคงจะถูกต้องกว่า

แต่ว่าใจดี

ช่วงที่จั๊กทำกราฟฟิคให้ที่แลนด์มาร์ค (ตอน3-4ปีก่อน)

นานๆเจอโรมจะมาที

เวลาเจอกันก็จะบอกว่า เฮ่เบ๊ววว ฮาวอาร์ยู โชว์มียัวเวิร์ค!

เหมือนปะป๊าเวลาเจอลูกแล้วจะต้องเรียกมา ทำไรมั่งเอามาให้ดูเร๊ว

ดูเหมือนจะชอบอะไรก็ตามที่จั๊กออกแบบให้

นั่งดูอยู่หลังห้องที่เค้าสัมมนากัน

แล้วก็จะให้ใส่แฟ้มไว้ เค้าจะเอากลับไปด้วย

เป็นคนที่เหมือนมีออร่าเปล่งออกมาจากตัว (จริงๆ)

เป็นคนซีเรียสเรื่องอาหารการกินมาก ไม่กินแป้งเลย

ชอบกินอะโวคาโด้ ครั้งนึงไปทำสัมมนาที่ตจว.

จูดี้ (ภรรยา) บอกให้แวะซื้ออะโวมาให้หน่อย

ดิชั้นก็ซื้อมาอย่างดี แล้วก็ใช้เชพที่โรงแรมหั่นให้

แต่ปรากฏ พอเจอโรมจะกิน กินไม่ได้ เพราะมันดิบ T_T

เอาส้อมกดไปแข็งเป๊ก

รู้สึกโง่มาก เพราะเค้าพูดทั้งวัน บางทีมีเวลาพักห้านาที

แล้วก็ไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย

แต่เจอโรมขำๆแล้วบอกว่า ไม่เป็นไร ครั้งหน้าเอาอันนิ่มๆนะ

เป็นคนทำงานหนักมากมากมากมาก

แต่ไม่เคยมีใครเห็นสภาพตอนเยิน หรือตอนเหนื่อย

จั๊กเคยเป็นผู้ช่วยดูแลตอนเจอโรมมาเป็น speaker ที่เมืองไทย

เจอโรมก็จะตื่นแต่เช้า ตรงเวลาที่สุด

ถ้านัดกันเจ็ดโมงก็สามารถมายืนรอหน้าห้องตอนหกโมงห้าสิบเก้า

ตอนเจ็ดเป๊ะไม่มีบวกลบก็จะเปิดประตูออกมา

ทำงานให้แรกๆตกใจมาก OMG น่ากลัวจินๆ

คือเวลาทำงานด้วยกันทีต้องปรับนาฬิกาให้ตรงกัน

แล้วก็ประชุม

มีเวลากินข้าวตึ๋งนึง แล้วที่เหลือก็พูดหน้าเวทียันสี่ทุ่ม

พลังเสียงเซอร์ราวด์มาก มีบางครั้งเครื่องเสียงพัง ก็พูดเปล่าๆได้ในห้องบอลรูม

ตอนพักก็เอากระดาษมาเขียนๆๆ จดๆๆ อะไรตลอดเวลา

แล้วก็ประชุมระหว่างพักด้วย

กว่าจะได้หยุดก็ห้าทุ่มเที่ยงคืน

เป็นคนรักภรรยา

เวลาจั๊กไปเก็บโต๊ะทำงานก็จะเห็น post it ที่เขียนฝากไว้ให้จูดี้

พยายามไ่ม่อ่านนะแต่ตามันเห็นไปเองในบางอัน

ก็จะบอกรักกันตลอดเวลา

ภรรยาจูดี้เป็นคุณหมอสาวสวย

เคยเล่้าให้ฟังว่าเจอกับเจอโรมครั้งแรก

ตอนเป็นคอร์สซุปเปอร์ไวเซอร์ที่แอลเอหรือไงซักอย่าง

ไม่ได้ชอบอะไร แต่แล้วเจอโรมก็มาจีบก่อน

พอแต่งงานกันมีลูกสาวน่ารักมากๆๆๆ ชื่อเอเชีย

ตอนนี้น่าจะประมาณสามสี่ขวบ

หน้าตาเหมือนเจอโรมที่สุด คิดว่านิสัยก็น่าจะเหมือน

แต่ก่อนเวลาเจอโรมมาไทย พี่จัมโบ้ก็จะบอกว่า

เนี่ย ไปเร็วๆ เจอโรมถามหาเบลล์ๆๆ

ก็จะดีใจ แต่เวลาเจอหน้ากันดิชั้นก็ไม่เคยคุยอะไรมาก

เพราะกลัว และเกร็ง ผสมกัน 5555

จนครั้งนึงเดินตามเจอโรมไปห้องประชุม

ก็ทักทางคุยบ้างตามปกติ

เจอโรมถามว่า เป็นไง ทำงานคราวนี้

จั๊กก็ตอบว่า ดี สนุกดี (แต่จริงๆวันนั้นเหนื่อยมากขาแทบรากออกมา

แถมทะเลาะกับพนักงานโรงแรมเกือบครบทุกฝ่ายและ)

ก็เลยถามไปว่า ฮาวอะเบ๊ายูหละ สัมมนารอบนี้โอมั้ย

เค้าก็บอกว่าดี หนักนิดหน่อยแต่ก็โอเค

แต่จริงๆ I wonder what’s on Belle’s mind. มากกว่า แล้วก็ยิ้มๆ

ตอนนั้นก็รู้สึกว่า เออ เจอโรมมีเวลามาสนใจว่าดิชั้นคิดอะไรด้วยอ่ะ

สงสัยหน้าจะโทรมมาก

.

.

นี่แค่ส่วนเสี้ยวนึงในหัวสมองจั๊ก

เจอโรมเป็นคนเท่ ที่ เท่มากๆ ที่ดูดุมากๆ แล้วก็ใจดีมากๆ

แล้วก็เป็นคนที่มีความสามารถที่จะทำอะไรที่รวยและสบายกว่านี้ได้มาก

แต่เค้าเลือกมาทำอาชีพเป็นที่สอนคน

ให้สร้างอะไรดีๆแก่ตัวเองและโลก

แล้วทำมาทั้งชีวิต

มันก็ดูหนักและเหนื่อยมากสำหรับคนอายุห้าสิบปลายๆ

แต่เจอโรมก็ดูเต็มไปด้วยพลัง แล้วก็ดูมีความสุขตลอดเวลา

เจอโรมจากโลกนี้ไปเมื่อวันคริสมาสที่ผ่านมา

หลังจา่กเข้าผ่าตัดหัวใจกระทันหัน ในรพ.ที่เมืองไทย

ชั้นเองก็ shock แล้วก็คิดว่าคนอีกหลายคงอยู่ในอาการเดียวกัน

ลองไปเปิด facebook และตามเว็บต่างๆ

ก็มีคนมาร่วมไว้อาลัย

http://www.facebook.com/pages/Jerome-Downes/80996197176

โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนเลยจริงๆ

.

.

ซุปเปอร์แมนของจั๊ก

ขอบคุณทุกสิ่งที่คุณสร้างขึ้นมาบนโลก

ขอให้คุณหลับอย่างสงบ

ชั้นจะใช้ชีวิตของชั้นให้เต็มที่

ให้ความสำคัญกับทุกวินาที

ให้ความรักแก่คนรอบข้าง

ออกแบบงานที่มีคุณค่า

เชื่อมั่นในความสวยงาม และความเป็นไปได้บนโลกนี้

เสียสละเพื่ออย่างอื่นที่ไม่ใช่แค่ตัวเอง

เหมือนที่คุณเป็น

I love you Jerome.

.

.

.

Belle

time to figure things out

ก็นะ

ก็ 25 แล้ว

หมดเวลาเล่นแล้ว

เริ่มจะไม่สนุกแล้ว

ปีหน้า ชั้นก็จะไปยังที่ๆไม่ใช่ที่นี่

ไม่รู้ว่าจะกลับเมื่อไหร่

ชั้นมีเวลาอยู่ที่นี่กับเธอ ถึงเมื่อไหร่

มันมีอะไรที่เดาได้

ในเวลานั้นที่กำลังมา

มันจะเป็นอย่างนี้ต่อไป

หลอกตัวเองได้วันละสองครั้งก็เบื่อแล้ว

ดี แต่ไม่ใช่

ใช่ แต่ไม่เจอ

เจอ แต่ไม่ได้

ใกล้แต่ไกล

ความเบื่อที่บ้าบอ

ความขี้เกียจที่น่ารำคาญ

ความหมางเมินที่ปวดตับ

ความพยายามที่ไม่ใช่ตัวตน

รอยยิ้มที่ไม่มั่นคง

คำยืนยันที่ไม่ซื่อตรง

เวลานานแต่ไม่เข้าใจ

ใจดีแต่แตกต่าง

รักแต่ไม่เต็ม

สีเนื้อ สีเทา ล่องลอย

เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยนไป

ชั้นเปลี่ยน เธอก็เปลี่ยน

แล้วเราควรเดินไปทางไหน

กลัว

เสียดาย

ตัดใจ

ปล่อยไป

เจ็บตัว

ปวดใจ

กลัว

บนโลกนี้จะมีคนที่เหมาะกันพอดีรึเปล่า

หมายถึงสำหรับชั้น

คนของชั้น

ที่ทำให้ยิ้มและมีความสุขได้

ทั้งของชั้นแล้วก็เขา

มันก็ได้เวลาแล้ว

เรารักกันขนาดนั้นจริงๆรึเปล่า?

คำถามของความสัมพันธ์

แด่จั๊กเอง

รักเสมอ

ไม่ว่าจะยังไง

.

.

สับสนนิดนึง

แต่ถ้าตอบไม่ได้ก็เดินต่อไปไม่ได้

ยืนคิดอยู่นี่แหละ